Freyr

Grillaðar Tígrisrækjur í chilli – hvítlauks marineringu með ísköldu Prosecco!

Birt þann 9. ágúst, 20185. maí, 2021 af Freyr

Ég er aðeins byrjaður að fikta í Prosecco en eins og komið hefur hér fram áður eru búblur í miklu uppáhaldi hjá okkur á B&M líka. Prosecco hefur hins vegar ekki verið mikið í glösum okkar í gegnum tíðina því við höfum til þessa valið helst gott þurrt cava eða champagne í okkar glös. Við erum hins vegar þessi misserin að skoða meira hið ítalska prosecco því þau eru til virkilega góð þarna úti og alveg á pari við gott cava ef þannig ber undir. Vinsældir prosecco vína eru miklar um þessar mundir og ekki bara á Ítalíu.

Á dögunum tókum við með okkur í kot Albino Armani Rosé Extra Dry sem er virkilega vandað prosecco frá Veneto héraði á Ítalíu þaðan sem prosecco er í raun ættað. Vínið er „spumante“ sem þýðir að það er vel freyðandi ólíkt „frizzante“ sem er hálffreyðandi ef svo má segja. Það er gert úr blöndu af vínþrúgum, Pinot Nero og Chardonnay og er fallega bleikt á litinn og stórglæsilegt í glasi. Rósa freyðivínin (bleiku vínin) eru að verða dálítið vinsæl um þessar mundir en til eru bleik champagne, cava og prosecco ásamt öðrum stílum. Orðið „extra dry“ sem sjá má á sumum prosecco vínum gefur til kynna sætuna í víninu. Það er oft talað um 5 flokka í prosecco og þá er það þurrasta (minnst sæta) kallað brut, svo extra dry, sec, demi sec og doux sem er lang sætast. Smekkur manna er misjafn auðvitað en við hér erum lítt hrifinn af sætari endanum og leitum alltaf af helst brut en extra dry er líka fínt.

Albino Armani Rosé er mjög þægilegt freyðivín, sætu er stillt í hóf en hún er þó þarna, búblurnar þéttar og miklar og mikill léttleiki yfir öllu. Við ákváðum að prófa þetta vín með geggjuðum grilluðum tígrisrækjum sem við smökkuðum fyrst hjá góðum vinum okkar Magga og Hafdísi hér um árið. Grillaðar Tígrisrækjur í chilli hvítlauks marineringu.

Innkaupalistinn

Stórar rækjur, á stærð við þumlung ss tígrisrækjur í Costco (helst frosnar hráar með halanum á), ca 1 kg
Hvítlaukur
Ferskur chilli rauður (3 stk)
Sítróna 1 stk
Ólífuolía
salt
klettasallat
Majones
Sýrður rjómi

Aðferð

Fyrir marineringuna: Heill hvítlaukur, 3-4 ferskir chilli, rifinn sítrónubörkur af einni sítrónu og ólifuolía, 2 dl. Setjið hvítlauk og chilli í matvinnsluvél og saxið í smátt, bætið við rifnum sítrónuberki og olíu og blandið vel.

Þerrið rækjurnar og setjið í fat og hellið merineringu yfir og látið kúra á meðan þið græjið grillið. Þegar grillið er orðið heitt þá grillið þið rækjurnar í ca 1.5 mín á hvorri hlið. Saltið þær svo létt.

Fyrir hvítlauks sósuna: Hrærið saman majonesi og sýrðum rjóma, bætið pressuðum hvítlauk ca 2 rif saman við og svo sítrónusafa eftir smekk.

Dreifið síðan kelttasallati á stórt fat, setjið rækjurnar yfir og kreistið aðeins sítrónu yfir. Berið svo fram með hvítlaukssósunni.

Þetta kemur virkilega vel út með þessu flotta prosecco sem er þurrt en hefur þó ögn sætu sem vinnur skemmtilega á móti chilli-inu í marineringunni. Kolsýran í víninu léttir svo á öllu og skapar þannig meira pláss fyrir rækjurnar. Hér er drykkurinn ekki að taka neitt frá frekar viðkvæmum rétti. Stórkostlegt!

Við prófuðum annað prosecco frá sama framleiðanda. Albino Armani Prosecco. Þetta vín er elegant í glasi, föl ljóst að lit með fallegum búblum. Það er nokkur sæta í því sem er of mikið fyrir rækjurnar og fyrir okkar smekk eitt og sér. Hins vegar snarvirkar þetta í hinn vinsæla drykk Aperol Spritz. Sætan kemur hér vel út á móti þurra Aperolinu og skapar flott jafnvægi. Það eru til nokkrar útgáfur af þessum kokdilli og aftur er það smekksatriði í hvaða hlutföllum maður blandar. Eftirfarandi er að virka vel fyrir okkur, drykkyrinn er dálítið þurr en ekkert um of.

Aperol Spritz: Setjið mulinn ís í glas, slatta, hálffylla glasið. Svo eru það 2 hlutar Aperol, 3 hlutar Albino Armani Prosecco og 1 hluti sódavatn. Hér á bæ sleppum við reyndar sódavatninu og notum bara meira prosecco. Svo tvær hálfar appelsínusneiðar til að glæsa þetta aðeins upp. Þetta er geggjað svona. Stillið svo af beiskjuna bara með Aperol.

Náttúruvín, villibjór vínheimsins?

Birt þann 29. júlí, 201828. september, 2018 af Freyr

Náttúruvín er orð sem maður er farinn að heyra meira og meira hér heima um þessar mundir. Barir keppast við að auglýsa „nýjustu náttúruvínin“ sín og sumir staðir gefa sig út fyrir að vera sérhæfir í náttúruvínum. Fólk er líka farið að tala um hve náttúruvínin eru miklu betri en „ónáttúruvínin“ eða hvað á maður að kalla þau?

Hvað er þá náttúruvín? Það er ágætt að rugla þeim ekki saman við lífrænt ræktuðu vínin því lífrænt ræktuð vín eru ekkert endilega náttúruvín, hins vegar eru náttúruvín alltaf lífrænt ræktuð. Það er svo sem ekki til nein lögskráð skilgreining en ef maður á að útskýra á sem einfaldasta máta eru náttúruvín vín sem eru gerð án þess að bæta nokkru við í framleiðsluferlinu eða taka eitthvað út. Sem sagt, engin aukaefni, engin eiturefni við ræktun, ekki er notast við einangraða gerstofna við gerjun heldur það ger sem er að finna á vínberjunum (villiger) sjálfum, vínin eru ekki síuð og ef þau freyða þá er það kolsýra frá gerinu sem kolsýrir vínið í flöskunni, ekki viðbætt kolsýra. Náttúruvín í sinni hreinustu mynd eru ekki heldur með viðbættu súlfati. Loks má benda á að allt ferlið er meira svona gamaldags ef svo má segja, ekki er um að ræða fleiri hektara af vínvið og þrúgurnar eru handplokkaðar. Vínin eru oft bara framleidd í litlu upplagi og því getur verið erfitt að nálgast þau.

Menn segja að bragðupplifunin sé allt önnur ef borið er saman hefðbundið vín og náttúruvín, dálítið eins og súrdeigsbrauð vs venjulegt heimilisbrauð, eða kreistur ávaxtasafi vs ávaxtaþykkni. Fyrir mér má líkja þessu við handverksbjór (craft beer) vs fjöldaframleiddan lager bjór. Talandi um bjór þá vakti þessi náttúruvíns umræða áhuga minn einmitt vegna þess hve mikið náttúruvín minna mig á hinn villigerjaða belgíska lambic bjór eða gueuze. Villigerjaður bjór er látinn gerjast af örverum þeim sem finnast í andrúmsloftinu og lenda í bjórnum, engum sykri er bætt við í ferlinu, bjórinn er ósíaður og það er gerið sem sér um að kolsýra bjórinn í seinni gerjun á flöskum eða tunnum.

Bragð og áferð minna einnig um margt á bjórinn, náttúruvín eru jafnan dálítið meira „funky“ og á súrari nótum og meira gerbragð er af þeim en hefðbundnu vínum. Reyndar geta þau svo sannarlega verið sæt og mild ef út í það er farið og erfitt er að finna muninn á náttúru og hefðbundu. Þar sem náttúruvín eru ekki síuð geta þau oft verið ansi skýjuð en það gerir þetta allt bara meira „rustic“ og spennandi. Þetta gæti verið lýsing á súrum funky lambic svei mér þá. Það er ljóst að náttúruvín geta verið allt frá mild og þægileg og minna í raun ekkert á annað en hefðbundin vín og svo upp í funky og flókin með skemmtilegum karakter. Það er um að gera að biðja um eitthvað funky eða spes því þá færðu það sem við erum að tala um hér og heillumst svo mikið af.

Fyrir okkur hér á B&M er þessi mikli áhugi landans á náttúruvínum bara rökrétt þróun í landi þar sem mikil vakning hefur verið fyrir handverksbjór síðustu ár. Kröfur um gæði eru bara meiri og svo ég tali nú ekki um hreinlæti og náttúru. Nú er smekkur manna samt misjafn en ég hvet fólk til að prófa sig áfram og smakka og fara í þetta með það hugarfar að bragðlaukarnir eru að fara upplifa eitthvað alveg nýtt.

Session Craft Bar, stál og stíll og geggjaður craft bjór

Birt þann 27. júlí, 201828. júlí, 2018 af Freyr

Það er kominn nýr bjórbar á besta stað í henni Reykjavík, Session Craft Bar við Bankastræti 14 (fyrir ofan Subway). Það eru þeir Maggi, Ási og Villi sem koma að þessu að mestu leiti og reka staðinn. Allt eru þetta miklir fagmenn og áhugamenn í handverksbjór en þessir guttar hafa m.a. fært okkur ölið á einum besta bjórstað borgarinnar Mikkeller & Friends Reykjavík og ættu að kunna handtökin, svo eru þeir líka sjálfir að brugga bjór (Maggi og Villi) undir merkjum mono. Brewing Project sem sumir kannast við frá Bjórhátíð á Kex 2018. Magnús Már Kristinsson þekki ég nokkuð til og veit því að Session bar er í góðum höndum. Það kæmi okkur því ekkert á óvart hér hjá B&M ef þessi nýji bar myndi tilla sér í efstu sæti yfir bestu bjórstaði landsins á næstu misserum ef vel er haldið að spöðunum.

En hvað gerir annars bjórbar að góðum bjórbar eða „besta“ bjórbar borgarinnar kann einhver að spyrja? Að okkar mati er svarið alls ekki einfalt, það þarf nefnilega að taka margar breytur með í reikninginn en efst á blaði er eftirfarandi, þekking starfsfólks á því sem þeir eru með í höndunum, þjónusta og viðmót og geta til að ráðleggja forvitnum nýgræðingum, gæði bjórsins er auðvitað algjörlega efst á blaði og úrval skiptir auðvitað miklu, það er ekki nóg að vera með 30 dælur af bjór sem allur er eins eða svipaður t.d. loks er umhverfi og stemning líka mikilvægur þáttur. Nú er Session Craft Bar bara rétt að stíga sín fyrstu skref og kannski of snemmt og ósanngjarnt að dæma strax en þetta byrjar samt vel hjá þeim strákum.

Ég valdi reyndar versta dag sumarsins til að kíkjá á Session, einn af 4 sólardögum sumarsins og því ekki beint inniveður en maður lætur sig hafa sig út í eitt og annað fyrir góðan bjór ekki satt? Barinn er rúmgóður, bjartur með stórum og flottum gluggum sem snúa að Laugavegi sem iðar allur af lífi í sumarsólinni. Staðurinn er allur hinn glæsilegasti, stílhreinn og gljáfagður, stál og stemning. Sumir myndu kannski segja kuldalegur, en ég kann vel við þetta svona. Reyndar stendur til að „hugga“ þetta dálítið upp með myndlist og gróðri sem er hið besta mál. Andrúmsloft hreint og ekki óþolandi hávaði og músík, ég var reyndar að heimsækja staðinn á föstudegi á rólegum tíma í kringum 17:00 en ég er nokkuð viss um að troðinn staður komi samt vel út hvað þetta varðar en það á svo sem eftir að skoða það. Á svona stað þarf nefnilega að vera hægt að spjalla saman í rólegheitum, t.d. um bjórinn og allar hinar dásemdar víddir hans, en ekki öskra yfir borð. Maður fer annað til að dansa og öskra. Það eru 16 dælur í húsinu, 12 fyrir bjór þegar ég kom í heimsókn og tvær fyrir tilbúina kokdilla frá Mikropolis (BRUS í Kaupmannahöfn). Í dag var þetta ca 90% bjór frá nýjum íslenskum örbrugghúsum á krana, Malbygg, RVK Brewing og Ölverk svo eitthvað sé nefnt, rest erlendur bjór. Það er svo sem engin stefna komin í þetta enn sem komið er skilst mér, þ.e.a.s hvort planið sé þessi 90% íslenskt og tveir kranar fyrir kokdilla, líklega eru það bara straumar og vindar sem munu ráða för Á næstunni en svona var þetta alla vega í dag. Ég veit svo að þeir luma á Alefarm kútum sem þeir munu vonandi tengja innan tíðar. Veisla sko, ekki missa af því!

Flösku/dósa úrval var lítið en þetta er allt á byrjunarreit svo sem. Reyndar var ég svo heppinn að þegar ég leit við var Maggi einmitt að kæla nokkrar Alefarm dósir , Surfaced og Folding Water, báðir geggjaðir NEIPA karlar sem munu rjúka út þegar þeir fara í sölu, „Come and getit“. Svo er hægt að fá Pilsener Urquell og….wait for it….Coors Light dósir, ja hérna hér. Já, hér er bara eitthvað fyrir alla svei mér þá, fólk sem vill alvöru bjór og svo hina sem vilja ekki alvöru bjór! Í þessu samgengi verð ég svo að benda á að gamli góði Löwenbrau er hér á krana ef menn vilja smá nostalgíu….líklega eini barinn á landinu með þennan á krana? Já það er undarlega gaman að þessu.

Klósettin eru snyrtileg og einföld, og fyrir okkur standandi pissandi er bara ein stálrenna sem maður skilar af sér í , ekkert vesen og svo HILLA til að tilla bjórnum sínum á. Það er nefnilega mikilvægara en margan grunar að geta tekið ölið með sér á klósettið og lagt það frá sér meðan maður athafnar sig. Maður vill EKKI skilja drykkinn sinn eftir óvarinn frammi í sal, þetta segi ég sem læknir með óþægilega mikla reynslu af afleiðingum þessa. Þó svo að- Session Craft Bar sé líklega með öruggari stöðum hvað þetta varðar þá er góð vísa bara ekki of oft kveðin. Alla vega, hér er kominn flottur bar á frábærum stað í borginni sem mun án efa færa okkur það besta sem er að finna á bjórsviði okkar Íslendinga í framtíðinni. Fylgist með þessum ef þið hafið áhuga á góðu öli!

Bjór í Barcelona, staðan í dag!

Birt þann 18. júlí, 201819. júlí, 2018 af Freyr

Ég lenti óvænt í sólarhrings stoppi í Barcelona á dögunum á leið minni frá Róm vegna flugvandamála og svo kom ég aftur nokkrum vikum síðar (þegar þetta er skrifa). Ég notaði tækifærið og skoðaði bjórsenuna í borginni sem er á góðu flugi og hefur verið síðustu ár. Nú er ég hér í 5. sinn og það er bara alltaf eitthvað nýtt að bætast við. Ég hef áður einhvers staðar skrifað um bjór í Barcelona og um Edge Brewing sem var valið besta nýja brugghús heims á Ratbeer árið 2014 en það hefur ýmislegt breyst síðan þá. Ég ætla ekki að fara í einhverjar langlokur hér að þessu sinni…eða það er amk planið.

Síðast var ég í borginni 2016 og heimsótti ma. Edge Brewing sælla minninga en á þeim tíma var Mikkeller Barcelona bara að opna og BrewDog nýlega komnir. Þetta eru svo sem góðkunningjar bjórunnenda og þarf ekki að fara frekar í þá sálma hér. Þess má þó geta að maturinn á Mikkeller var virkilega flottur klassískur barmatur, ég borðaði þarna nokkrum sinnum. Það góða við þetta er að BrewDog og Mikkeller eru bara rétt hjá hvor öðrum og það sem meira er, BierCab er þarna líka rétt hjá bara. BierCab hefur lengi vel verið titlaður besti craft bar borgarinnar en þar eru að finna 30 krana með alls konar góðgæti frá öllum heiminum. Þeir eru líka með stóran og áhugaverðan matseðil. Samfast við BierCab er svo mjög flott bjórbúð með góðu úrvali af flöskubjór frá flottustu brugghúsum veraldar, líklega með betri bjórbúðum í Barcelona. Í þessari ferð fann ég þarna t.d. Yellow Belly frá Omnipollo sem ég hef leitað að í nokkur ár.

Ofan á þetta allt bætist svo við Garage Beer Company sem opnaði dyr sínar skammt frá BrewDog og Mikkeller fyrir einum þrem árum síðan. Já ég bara vissi ekki af þeim þegar ég var þarna að þvælast 2016 fjandinn hafi það 🙂 Í dag eru þessir gaurar á hraðri uppleið í bjórveröldinni og gera með betri bjórum Spánar. Sumir kannast kannski við þá af Bjórfestinni á Kex á síðasta ári? Þeir gera bara magnaðan bjór og ekkert múður. Við Sigrún fengum okkur aðeins í gogg þarna, flottan burger og svo geggjaðan bjór, hazy NEIPA auðvitað og nokkra mismunandi. Ég mæli með Soup sem er þeirra best seller um þessar mundir. Barinn er flottur en allt mjög hrátt og einfalt. Ekkert glis og glimmer. Þjónustan var frekar hæg reyndar, það tók ansi mörg andartök að panta bjór, reyndar var verið að þjálfa starfsmann þarna og svo má ekki gera lítið úr því að ég var ansi tæpur á tíma, átti vél heim til Íslands 5 tímum síðar. En þrátt fyrir allt þá setjum við þennan stað efst á lista yfir staði til að heimsækja ef bjór er það sem menn vilja í Barcelona.

Við römbuðum reyndar einnig inn á tvo aðra ansi magnaða staði, þetta eru systurstaðir reknir af dönskum bjóráhugamönnum. Danir og bjór virðast vera allstaðar svei mér þá. Annars vegar er það Kælderkold og hins vegar Ölgod. Kælderkold hefur verið hér í borg síðustu 4 árin, ég vissi bara ekki af honum fyrr en ég rambaði óvart inn á hann í gotneska hverfinu skammt frá Römblunni. 10 kranar með bjór frá öllum heimsins hornum þmt local svo sem The Garage Brewing, Soma ofl. Virkilega ljúft að rekast á þetta, staðurinn er samt pínu lítill en maður getur tekið með sér dósir to go. Ölgod er hins vegar töluvert stærri og ekki svo langt frá. Staðurinn opnaði 2016 og er með 30 dælur og myndarlegan matseðil. Þetta er fullkominn staður til að tilla sér á, eftir dag á ströndinni eða í „mollinu“, og fá sér í gogg.

En svona til að taka þetta saman í stuttu máli þá eru meðmæli Bjór & Matur þessi:

Best er að koma sér á Placa de Catalunya sem er mjög miðsvæðis miðað við þetta allt. Það er auðvelt að komast þangað. T.d. fer flugrútan beint þangað. Svo er tiltölulega stutt að rölta í bjórinn (sjá kort).

Ölgod. Algjört möst ef þú ert að þvælast í miðbænum, á La Rambla (sem mér finnst persónulega hræðilegur staður), Gotneska hverfinu eða á ströndinni t.d. þá er stutt að fara á Ölgod. Kælderkold ef þú ert aðframkominn og nærð ekki á Ölgod.

Freyðivín og allt það. Ertu með réttu búblurnar í glasi?

Birt þann 1. júlí, 20182. júní, 2019 af Freyr

Ég vil ekki gefa mig út fyrir að vera einhver freyðivíns sérfræðingur (er það til?) hins vegar hef ég mikinn áhuga á góðum drykkjum og kemur bjórinn líkast til í fyrsta sæti hjá mér en í öðru sæti eru nefnilega hin freyðandi vín. Ég hef aðeins verið að fikta í þessu í gegnum tíðina en oft finn ég hjá mér meiri löngun í gott freyðivín en bjór. Okkur hér á Bjór & Matur, sem við munum kannski breyta í Bjór, Búbblur & Maturm, fannst kominn tími til að fjalla aðeins um þennan merka drykk hér. Nú segi ég „þennan drykk“ eins og um einn drykk sé að ræða, það er alls ekki svo, freyðivín er samheiti yfir vín sem freyða en munurinn getur verið mikill eftir tegundum, eins og ég segi alltaf með bjórinn, bjór er ekki bara bjór þá er freyðivín ekki bara freyðivín. Fróðleikur er alltaf skemmtilegur en það breytir þó ekki því hvað okkur finnst gott og hvað ekki. Stundum getur reyndar góð saga á bak við drykkinn sem maður er með gert hann meira spennandi og maður upplifir hann á annan hátt og jafnvel betri. Fróðleikur getur líka verið leiðbeinandi þegar maður prófar sig áfram í óþekktu felti? Hér að neðan eru nokkur orð um þekktustu freyðivín veraldar en þetta er langt frá því að vera tæmandi!

Champagne frá Frakklandi
Ég held að allir þekki kampavínið, Champagne, en það er líklega frægast allra freyðivína. Sumir kalla allt freyðivín kampavín sem er einfaldlega kolrangt, alvöru Champagne kemur frá Champagne héraði í Frakklandi og er eina vínið sem má bera þetta nafn. Champagne er gert úr Pinot Noir, Pinot Meunier eða Chardonnay þrúgum, oftast blöndu þessara þriggja þrúga. Vínið er gert með svo kallaðri „méthod champenoise“ aðferð sem þýðir að freyðivínið er látið gerjast á flöskum eftir frumgerjun. Vínið er sett á flöskur og svo bæta menn meira geri og sykri í flöskurnar til að ná upp meiri gerjun og loka svo með tappa. Svo er vínið látið dúsa á flöskum á meðan gerið borðar sykurinn og býr til kolsýru og vínanda. Þetta er aðferð sem við þekkjum vel úr bjórheiminum sérstaklega hinum belgíska. Við þetta verður bjórinn gruggugur því gerið fjölgar sér og er á sveimi í bjórnum eða í þessu tilviki víninu. Ósíaður bjór þykir oft merkilegur og meira „náttúrulegur“ en sá síaði tæri sem hefur verið kolsýrður á kútum. Kampavínið á hins vegar alls ekki að vera gruggugt, hér kemur flókni parturinn, að ná víninu kristaltæru á flöskunum. Flöskunum er reglulega snúið og hallað eftir kúnstarinnar reglum þannig að gerbotnfallið sem kallast „lees“ safnast fyrir í flöskuhálsinum. Eftir nokkra mánuði eða jafnvel einhver ár eru flöskurnar opnar og gerið fjarlægt og í staðinn bætt út í vínlausn og smá sykri til að fylla upp flöskuhálsinn. Loks er flöskunum lokað með korktappa og vírneti eins og við þekkjum öll. Þessi tími á flöskunum og gerinu mótar vínið og gerir það flókið og skemmtilegt á bragðið og auðvitað tekur vínið í sig allar dásamlegu búblurnar. Einhvers staðar las ég að þessi aðferð hafi verið fundin upp af munki nokkrum að nafni Dom Perignon. Einhver kannast nú við þetta nafn en færri hafa kannski smakkað Dom Perignon kampavín því það kostar dálítið, reyndar með þeim dýrari þarna úti. Þessi aðferð er líka kölluð méthode classique, méthode traditionnelle eða metodo classico. Þess má geta að Frakkar gera alls konar freyðivín utan Champagne héraðs, amk 23 önnur héruð framleiða freyðandi vín með sömu aðverð, méthod champenoise, en auðvitað má ekki kalla þau Champagne, gott dæmi er crémant vínin sem eru gerð í nokkrum héruðum í Frakklandi.

Prosecco frá Ítalíu
Prosecco er líka mjög þekkt freyðivín, sérstaklega hér heima en til er ansi gott úrval hér í vínbúðum landsins. Ég verð að viðurkenna að ég hef í gegnum tíðina verið lítið spenntur fyrir prosecco, ég hef alltaf talið það þriðja flokks freyðivín en það er víst ekki svo. Ég hef bara ekki enn lent á góðu prosecco þegar þetta er skrifað en ég stefni á að bæta úr því. Prosecco er freyðivín sem ættað er frá Veneto héraði á Ítalíu og er jafnan töluvert ódýrara en Champagne. Það þarf samt að passa sig dálítið, bara af því að það stendur Champagne á flöskunni þýðir ekki að það sé mun betra freyðivín, oft getur verið betra að næla sér í vandaða prosecco flösku eða cava en lélegt Champagne. Smekksatriði auðvitað en gott að hafa bak við eyrað. Prosecco er gert úr blöndu af ýmsum hvítvínsþrúgum en Glera þrúgan er alltaf notuð við gerð þess. Það mikilvægasta í þessu er kannski það að prosecco er ekki gert með sömu aðferð og Champagne, sem sagt méthod champenoise, heldur er vínið látið ganga í gegnum seinni gerjun undir þrýstingi í stórum stáltönkum, aðferð sem kallast „charmat eða Martinotti aðferð“ sem er ódýrari og fjótari leið til að kolsýra freyðivínið. Þetta er dálítið eins með bjórinn, t.d. ljósi kristal tæri lagerinn sem er kolsýrður fyrir átöppun á meðan belgíska Trappist ölið er látið gerjast náttúrulega á flöskum. Hér er þá Trappist kampavínið og ljósi lagerinn prosecco. Með þessari aðferð verður prosecco léttara og með minni keim frá gerinu saman borið við Champagne. Prosecco er oftast meira á sætari nótunum, mér hefur einfaldlega reynst erfitt að finna eitthvað sem er þurrt og gott hér heima amk.

Franciacorta hið ítalska kampavín.
Það vita það kannski ekki margir en Ítalir gera annað freyðivín eftir sömu aðferð og Champagne, það má auðvitað ekki kalla það méthod champenoise en méthode classique eða traditionelle gengur smbr hér að ofan. Vínið kallast franciacorta og er töluvert yngra fyrirbæri en prosecco eða ca 50 ára gamalt. Franciacorta er nefnt eftir héraðinu sem það kemur frá en það er gert með nákvæmlega sömu aðferð og sömu þrúgum og hið franska Champagne en auðvitað ekki alveg sama loftslag og því verður vínið ekki eins. Úrvalið hér heima er sára lítið, ég sá þó eina flösku um daginn í vínbúðinni en ég á alveg eftir að skoða hana betur.

Cava frá Spáni.
Hér komum við að „go to“ freyðivíni okkar á B&M, gott cava er bara dásamlegt. Cava er líkt og hið franska franciacorta framleitt á sama hátt og Champagne, þ.e.a.s. seinni gerjun fer fram í flöskunum og getur tekið einhver ár að þroskast. Þrúgurnar eru hins vegar allt aðrar svo sem Macabeu, Parellada, og Xarello þrúgur sem maður hefur svo sem lítið heyrt um en stundum er cava gert úr Chardonnay eða Pinot þrúgunum líkt og Champagne. Spánverjar hafa vélvætt ferlið meira en Frakkarnir, þ.e.a.s á meðan Champagne flöskunum er snúið og tillt með handafli þá sjá vélar oftast um það ferli við cava gerð. Reyndar gera menn líka cava með gömlu aðferðinni svona spari. Yfir 95% af allri cava framleiðslu Spánverja kemur frá Penedés svæðinu í Katalóníu og eru Codorniu og Freixenet stærstu framleiðendurnir en þessir framleiðendur ástamt mörgum öðrum minni má finna í einu og sama þorpinu, Sant Sadurní d’Anoia og er afar gaman að koma þarna og fá að skoða framleiðsluna og smakka. Bjór & Matur hefur heimsótt Freixenet í þrígang og Codorniu einu sinni og er alltaf jafn fróðlegt að skemmtilegt að koma þarna. Þorpið er í ca 40 mín akstur frá Barcelona !

Corpinnat frá Spáni.
Án þess að fara ofan í saumana á þessu hér og nú þá vildi ég bara nefna corpinnat til sögunnar en um þessar mundir eru cava framleiðendur að klofna í annars vegar cava framleiðendur undir Cava DO og svo corpinnat en amk 9 cava framleiðendur hafa sagt skilið við Cava DO. Corpinnat menn vilja meina að of mikil vídd sé í cava vínunum, allt frá lélegurm fjöldaframleiddum vínum yfir í vönduð handgerð eðal vín. Vandinn sé að þeir sem leggja svita og tár í að framleiða vönduðu eðal vínin eru að keppa við risana eins og Freixenet og Codorniu sem geta selt sín vín á mun lægra verði. Corpinnat framleiðendur vilja aðgreina vandaða freyðivínið frá þessum vínum þannig að fólk veit að það er að kaupa fínt vín. Það er það sem vantar í cava heiminum, stigun eins og Cuvée eða Reserva. En ég á reyndar eftir að skoða þetta nánar, það verður gaman að prófa corpinnat vínin en þau meiga ekki nota orðið cava á merkimiðanum.

Sætt eða þurrt?
Öll þessi freyðivín eru mismunandi hvað varðar sætu. Þannig eru til dísæt champagne, procecco og cava vín og svo allur skalin upp í draugþurr freyðivín með nánast engum kaloríum ef menn eru að spá í það. Sætan kemur að mestu frá sætu vínlausninni sem bætt er í flöskurnar eftir að gertappanum hefur verið fargað. Persónulega finnst mér það eina sem kemur til greina þurr og nánast ósæt freyðivín. Í veröld Champagne er gott að leita eftir Brut Nature eða Extra Brut á flöskunni en það eru þurrustu vínin, Brut sleppur líka en allt annað fer að vera nokkuð sætt. Demi – Sec og Doux eru sætust. Cava er merkt aðeins öðruvísi en svipað, hér er Brut Nature með minnsta sykurinn eða um 3g/L, svo kemur Extra Brut, Brut, Extra Seco, Seco (17-32g/L af sykri), Semi Seco og loks Dulce sem inniheldur um 50 + g/L af sykri. Þetta er afar mikilvægt að hafa í huga þegar maður stendur frammi fyrir öllu úrvalinu. Auðvitað er hér smekkur manna misjafn.

Sumir kjúklingar eru betri en aðrir, Massaður Kjúklingur er bestur!!!

Birt þann 28. júní, 2018 af Freyr

Veður hefur verið vægast sagt ógeðslegt hér á Fróni í allt sumar, allt sumar sko en þá er gott að hafa góða menn sem gera handa manni góðan bjór. Að undanförnu hafa sérstaklega tvö brugghús hér heima séð um að hjálpa okkur að gleyma viðbjóðnum fyrir utan gluggana okkar með frábærum bjór sem er algjörlega í takt við tíðarandann, sem sagt skýjaður en ofsalega ferskur og safaríkur bjór. Við erum að auðvitað að tala um Borg Brugghús og Malbygg sem hafa verið skýjum ofar undanfarið og raðað út New England IPA eins og enginn sé morgundagurinn. Úff þvílíkur orðaleikur.

Síðustu NEIPA bjórar frá Borg hafa verið framúrskarandi og allt frá upphafi hefur Malbygg verið að gera betri og betri bjór. Sá nýjasti frá Malbygg, sem var bara að fara á dósir ÁÐAN, heitir Massaður Kjúklingur og er 8% double New England IPA með haug og helling af humlum, Citra, Mosaic og svo Columbus held ég, þurrhumlaður fjórum sinnum takk fyrir. Bjórinn kemur í dósir í vínbúðir vonandi strax eftir helgi en eitthvað fyrr á dælur á næsta bar. Vá hvað þetta er gott, það besta frá Malbygg til þessa að mínu mati.

Reykjavík Brewing bruggstofa opnar innan skamms!

Birt þann 25. júní, 2018 af Freyr

Það hefur ekki farið framhjá neinum að bjórmenningin hér heima er á blússandi siglingu um þessar mundir, ný brugghús spretta upp um allt land, sérhæfðum bjórbörum með tugi bjórkrana fjölgar ört og bjórframboðið hefur aldrei verið betra. Það er bara dásamlegt að vera bjórnörd á Íslandi í dag. Tap-room er hugtak sem við munum sjá meira í umræðinni á næstunni því það er einfaldlega bara rökrétt næsta skref í þessari þróun. En hvað er þá „tap-room“ annars? Bein þýðing væri krana herbergi eða krana rými, eða dælu rými sem ekki hljómar alveg nógu sannfærandi að okkar mati, sumir tala um bruggstofu eins og þeir hjá RVK Brewing t.d. og við hér höfum notast við bjórstofu.

Það er svo sem ekkert rétt í þessu, ég held að orðið sé bara ekki til á íslensku sem er svo sem ekki skrítið. Pöbbar og barir eru í sjálfu sér bjórstofur eða krana rými þannig séð því þar má vissulega finna bæði bjór og bjórdælur. Bruggstofa er kannski betra orð því þar er komin tengingin við brugghús en það er dálítið lykilatriði hér. Tap room er í okkar huga svæði, herbergi eða rými, ekki allt of stórt, sem tengt er við brugghús, í sama húsnæði. Þetta er staður þar sem maður getur fengið bjór viðkomandi brugghúss beint af krana eins ferskan og unt er. Sem sagt maður nýtur bjórsins sem bruggaður er á staðnum. Yfirbyggingin er oftast frekar látlaus og við erum ekkert endilega að tala um mat, kannski smá snarl eða snakk. Sem sagt hugtakið nær ekki yfir bari og veitingastaði. Helsti kosturinn við bruggstofur er að þar fær maður bjórinn eins ferskan og hægt er sem er oft mjög mikilvægt en fer vissulega eftir stíl en svo er úrvalið oftast mun meira á bruggstofunni því sjaldnast er öll framleiðsla brugghúsa sett á flöskur eða dósir. T.d. fer flest frá íslenskum brugghúsum bara á kúta.

Brewpub eða bruggbar er svo annað, kannski aðeins flóknara að aðgreina og jafnvel ekkert víst að menn vilji greina þarna á milli. Bruggbar er staður sem bruggar bjór og býður svo uppá bjórinn á staðnum en hér erum við komin með „bar“ eða „pub“ aftan við og við erum að tala um stærra rými. Á bruggbar fær maður svo oftast bjór frá öðrum framleiðendum og annað áfengi og jafnvel er eldhús tengt við. Bryggjan brugghús er dæmi um bruggbar eða réttara bruggveitingahús því staðurinn er mjög stór og er í raun full búinn veitingastaður sem bruggar sinn eigin bjór. Bryggjan er klárlega ekki bruggstofa. Önnur dæmi um bruggbari mv okkar skilgreiningu er Bjórsetur Íslands á Hólum, Ölverk í Hveragerði, Jón Ríki á Höfn, Brothers Brewing í Eyjum sem reyndar er alveg á mörkunum að vera bruggstofa frekar en hitt. Svo er það Beljandi á Breiðdalsvík og svo var Austri að opna bruggbar fyrir austan. Smiðjan Brugghús er svo enn eitt brugghúsið sem nýlega opnaði dyr sínar en þeir eru einnig með brewpub og munu bjóða upp á bjór og veitingar skilst mér. Loks má benda á að Gæðingur hyggst opna bruggbar í Kópavogi á árinu sem verður að teljast afar spennandi.

Eins og staða er í dag er líklega aðeins ein bruggstofa á landinu skv okkar skilgreiningu (leiðréttið mig ef ég hef rangt fyrir mér), Ölvisholt Brugghús sem nú er rekin af Steina fyrrum Mikkeller & Friends Reykjavík. Bjór & Matur mun líta við þangað á næstunni og taka pleisið út. Reykjavík Brewing Company eru svo að opna bara á næstu andartökum en þeir verða með alvöru bruggstofu sem mun taka um 20 manns í sæti, reyndar má skilgreina Segul 67 á Siglufirði sem bruggstofa, annars veit ég ekki um fleiri bruggstofur, eða jú við erum að gleyma minnstu bruggstofu landsins, nano tap room sem er litla bruggstofan í bílskúrnum mínum, þar eru tvær dælur og 4 stólar 😊

Að okkar mati hér á Bjór & Matur vantar svo sárlega bruggstofur á eftirfarandi stöðum, Borg og Malbygg. Við vonum að því verði kippt í liðinn sem fyrst! Það má alveg vona!

Það er svo sem ekki aðal atriðið hvort um ræðir bruggbar eða bruggstofu svo lengi sem bjórinn er góður. Hins vegar finnst mér persónulega hugmyndin bruggstofa frábær og er ég mun hrifnari af því en að fara á bar. Það er bara einhvern veginn persónulegra og meira alvöru finnst mér. Uppáhalds tap roomin sem ég hef komið í til þessa eru Monkish Brewing í LA, Pure Project í San Diego, Alesmith í San Diego, Trillium Boston, Modern Times í San Diego og að ógleymdu Cigar City í Tampa.

Bruggstofan RVK Brewing Company.

En nóg komið af upptalningum og skilgreiningum. Á dögunum renndi ég við hjá Sigga og co í RVK Brewing Company í Skipholtinu. Um brugghúsið má lesa hér. Eins og áður hefur komið fram eru þeir með bruggstofu á staðnum (skipholti 31) þar sem fólk getur mætt og tillt sér og smakkað bjórinn þeirra beint af gerkútunum, eða svona nánast, bjórinn er alla vega eins ferskur og hann gerist. Eins og staðan er í dag eru 8 dælur sem von bráðar munu geyma 8 ferska bjóra frá brugghúsinu en formleg opnun er bara rétt handan við hornið. Bruggstofan er einföld og stílhrein, ekkert glamor og glys, bara einfaldar innréttingar, bar í einu horninu og svo heill glerveggur sem snýr inn að brugghúsinu sjálfu þar sem maður getur séð bjórinn verða til fyrir framan nefið á sér. Eins og bruggstofum sæmir þá eru ekki miklar veitingar í boði en þó verður líklega hægt að grípa í snakk og annað léttmeti.

Þegar ég rak inn nefið sat Siggi og var að horfa á HM á sjónvarpsskjá sem stóð á miðju gólfinu. Borð og stólar voru ekki komnir en þeir eru víst í smíðum. Það er víst ekki planið að vera með sjónvarpsskjá þarna enda ekki um háværan íþróttabar að ræða. Hins vegar sagði Siggi mér að þeir verða með græjur þar sem hægt er að bjóða plötusnúðum að þeyta skífur þegar svo ber undir.

Það voru 5 bjórar á dælunum þegar ég kíkti við, tilraunir flest allt. Ég smakkaði þá auðvitað alla, allt frá Bjór 101 sem er afar þægilegur og látlaus 4.8% pale ale sem mun sennilegast verða húsbjórinn þeirra eða amk einn af þeim, að Co og Co sem er 10.1% „bakkelsis“ imperial stout með snúðum frá Brauð og co. Já og auðvitað smakkaði ég líka Debut IPA sem er kominn á nokkra bari borgarinnar nú þegar. Hér er um að ræða nokkuð heiðarlegan 6.2% west coast IPA sem vel er hægt að mæla með. Já það verður spennandi að fylgjast með RVK Brewing í framtíðinni, fylgist með á fésinu þeirra en opnun mun líklegast verða tilkynnt von bráðar.

Hver fílar ekki Ást á Pöbbnum? Geggjaður NEIPA frá Borg.

Birt þann 22. júní, 2018 af Freyr

Eins og menn vita orðið (sem lesa þessar færslur mínar) þá er ég algjörlega forfallinn New England IPA (NEIPA) fíkill þessa stundina. Það breytist sennilega einhvern tíman eins og allt en akkúrat núna er þetta málið en þess má geta að fleiri eru sammála mér þar sem NEIPA stíllinn er vinsælasti bjórstíll veraldar um þessar mundir. Ég hef kvartað í gegnum tíðina yfir NEIPA leysi hér heima en loksins eru íslensku brugghúsin farin að reyna fyrir sér í hinum safaríku NEIPA stíl. Það er auðvitað alls ekki til að þóknast mér samt bara svo það sé skjalfært!

Tilrunir brugghúsanna hafa að mestu verið svona la la til þessa og í raun ekki alveg náð þeim hæðum sem ég persónulega er að leita eftir. Reyndar eru Malbygg guttar nánast búnir að mastera þetta og ég veit að það mun halda áfram að berast einhver snilld frá þeim! Ég viðurkenni það samt, mín viðmið eru Trillium í Boston, eða NEIPA bjórinn frá Lamplighter í sömu borg. Þessi brugghús hafa neglt þennan stíl algjörlega. Það er í raun ekki fyrr en núna….akkúrat í dag sem ég hugsaði Boston hvað? Þegar ég smakkaði nýjasta NEIPA bjórinn á klakanum ÁST Á PÖBBNUM frá Borg, en þeir hafa undanfarið verið að ferja í okkur NEIPA bjóra sem hafa verið stórgóðir nokkrir hverjir. Bjórinn tilheyrir svo kallaðri T línu sem þýðir því miður að hann kemur bara á kúta í litlu magni á helstu bari borgarinnar. Ást á pöbbnum er nr 6 í röðinni en nafnið er vísun í lagatexta okkar einu sönnu indversku prinsessu Leoncie sem eins og allir vita gerir stórbrotna og skemmtilega texta. Svei mér þá, eftir nokkra Ást Á Pöbbnum frá Borg þá er bara alveg hægt að hlusta á Leoncie….hún hljómar bara nokkuð sæmilega….magnað. Bjórinn er reyndar 7.1% sem hjálpar aðeins.

Alla vega, hér vil ég meina að menn hafi náð því sem að mínu mati er frábær safaríkur skýjaður New England IPA á pari við það sem maður kemst í tæri við í Boston. Þetta eru stór orð…ég veit en ég ætla að lofa bruggurum Borgar Brugghúss að eiga þau bara. Ég vona að fólk reyni að ná sér í smakk á börum borgarinnar en þetta þarf að drekkast sem fyrst því hér er um ferskvöru að ræða sem kemur í litlu upplagi. Fyrir mína parta myndi ég vilja fá þennan bjór á dósir. Líf mitt myndir bara breytast heilmikið við það að geta hvenær sem er rölt út í ÁTVR og fengið frábæran NEIPA þegar mér henntar. Draumar eru draumar þannig er það bara. Takk fyrir mig Leoncie og Borg.

Besti ítalski ís landsins?

Birt þann 10. júní, 201810. júní, 2018 af Freyr

Ís er eitthvað sem all flestir geta tengt við en ísinn er oft stór hluti af lífi fólks, hver kannast ekki við ísbíltúrinn á sunnudögum? Ég þekki held ég engan sem finnst ís beinlínis vondur en auðvitað er áhugi fólks á ís mis mikill. Sem barn var ég auðvitað mikill ísáhugamaður en í seinni tíð hins vegar hefur þessi spenningur dalað töluvert, líklega vegna þess að ég hef bara ekki komist í almennileg gæði síðustu ár. Ég man enn eftir geðshræringunni sem ég upplifði þegar ég fyrst smakkaði ítalska ísinn, gelato. Þá vorum við Sigrún að þvælast á interrail á Sikiley fyrir ríflega 20 árum síðan, ég var rétt um tvítugt. Reyndar smökkuðum við fyrst ítalskan gelato í Vín nokkrum dögum áður sem var alveg mindblowing en okkur fannst samt meira „alvöru“ að borða gelato á Ítalíu, nánar tiltekið Taormina á Sikiley. Ég man að þarna var ég að upplifa eitthvað alveg nýtt, ég hafði ekki getað ímyndað mér að ís gæti bragðast svona dásamlega. Eftir heimkomuna leit ég ís öðrum augum og allt þetta fjöldaframleidda Kjörís og Emmessís ævintýri var í mínum augum algjört plat og ég hætti að borða ís, mér fannst hann bara ekkert spes. Síðan liðu mörg ár þangað til menn fóru að fikta við handverks ís (craft ís) hér heima með misgóðum árangri reyndar.

20180528_150943 — Il Gelatone skammt frá Colosseum í Róm

Ég tek það fram að við erum engir sérstakir íssérfræðingar hér á B&M ef slíkt er til, en við höfum gaman að því að dekra við bragðlauka og borða eitthvað gott. Við vorum á dögunum í Róm og notaðuðum tækifærið og prófuðum nokkrar ísgerðir eftir að hafa lesið okkur aðeins til og viti menn, ég fann aftur þessar sömu tilfinningar og þarna fyrir rúmum 20 árum í Taormina. Það helltust yfir mig minningar um hvernig við höfðum uppgötvað ís í fyrsta sinn, þvílík gæði, ég hafði bara gleymt þessu. Við prófuðum nokkrar ísgerðir í Róm og fengum staðfestingu á því að ítalskur ís er ekki góður bara af því að hann er gerður á Ítalíu því það er aragrúi af „plat“ ísgerðum þarna sem gera ekki alvöru gelato heldur fjöldaframleiddan „túrista ís“ með viðbættum bragðefnum og án allrar alúðar. Eftir að hafa smakkað t.d. ísinn á Gelateria La Roma, já og reyndar Il Gelatone líka þá var bara ekki aftur snúið. Þar á bæ búa menn til ísinn á staðnum og nota hágæða hráefni til að fá fram mismunandi bragð og áferð, ekki innantóm bragðefni eins og svo oft er. Áferðin og bragðið er eitthvað sem erfitt er að lýsa en þetta var magnað, maður finnur að það er alvöru vanilla, alvöru mango, súkkulaði og allt hitt í ísnum. „Kúlurnar“ eru svo ekki kúlur heldur silkimjúkar klessur sem eru smurðar á formin dálítið eins og smjörklípur, auðvitað án fitubragðs . Nú mætti ætla að stemningin í Róm hefði áhrif á upplifunina en ég get sagt ykkur að ég henti stundum ís beint í ruslið þarna úti því þegar maður er búinn að smakka gelato eins og hann á að vera þá verður erfitt að borða túrista ísinn.

Við höfum ákveðið að skoða betur ísmarkaðinn hér heima í þeirri von að finna eitthvað sem líktist þessari hamingju. Í sumar mun Bjór & Matur skoða ísinn í borginni og jafnvel víðar í von um að finna eitthvað sem kemst hvað næst alvöru ítölskum gelato, við erum ekki að fara smakka Kjörís eða Emmessís enda á það bara ekkert skilt með gelato, nema kannski að vera kallað ís? Við munum fyrst og fremst dæma eftir bragði og útliti en einnig skiptir þjónusta og umhverfi máli. Meginn fókusinn verður á ítalska ísinn en ef ef við dettum niður á eitthvað skemmtilegt og ljúffengt og kannski dálítið öðruvísi munum við skoða það líka. Ef þið hafið ábendingar um góða ísgerð eða ísbúð þá endilega sendið okkur línu og skiljið eftir skilaboð á fésbókinni. Þetta verður gott sumar….þó það verði ekki sól 🙂

Open Baladin, bjór að hætti Rómverja!

Birt þann 4. júní, 2018 af Freyr

Þegar þú ert í Róm þá ertu líklega ekki að hugsa um hvar besta bjór er að finna, hér snýst jú allt um dásamlegt rauðvín ss Brunello di Montalcino, þurrt Franciacorta eða ekta gelato. Vissuð þið annars að Procecco er ekki kampavín þeirra Ítala, ef það eru búbblur sem þið viljið og ítalskar í þokkabót þá skuluð þið tékka á Franciacorta sem er gert með svipuðum hætti og Champagne þeirra Frakka. Nóg um það, bjór er líka til í Róm, reyndar flest allt frekar látlaust sull en léttur frískandi lager á þó alltaf rétt á sér í grillandi sólinni. Moretti og Peroni þekkja margir og er hægt að nálgast þá á flestum stöðum borgarinnar sem bjóða eitthvað svalandi, en ég myndi persónulega alltaf fara í búbblur frekar en þetta. Það er hins vegar dulítil craftbjórmenning að ryðja sér til rúms hér í borginni og það má sum staðar finna eitthvað annað en ofantalda bjóra. Það eru líka nokkur brugghús í Róm (sjá hér) en ég var í raun ekki í mikilli bjórleit í þessari ferð og hef ekki hugmynd um hvernig þau eru, mig langaði hins vegar að tékka á Baladin aðallega vegna þess að barley wine-in þeirra eru að fá mjög góða dóma á veraldarvefnum. Það er víst BrewDog í bænum líka ef menn eru algjörlega á þörfinni en vill maður ekki prófa localinn?

Open Baladin er rómverskur bruggbar sem serverar helling af bjór, bæði eigin framleiðslu, Birra Baladin, á dælum og flöskum sem og valinn ítalskan og erlendan craft-bjór. Það er einnig flottur matseðill með helling af alls konar hamborgurum, kjúkling, salötum og heimalöguðum kartöfluflögum með flottum heimagerðum sósum af ýmsum toga. Við prófuðum kartöfluflögurnar sem voru fáránlega góðar, frúin fór í Giradin lambic sem er var virkilega flott val í hitanum, flatur og súr með funky punch en ég prófaði ítalskan NEIPA sem ég man ekki frá hverjum var enda ekkert spes. Minnti sára lítið á NEIPA, annars fínn sem svalandi pale ale. Baladin Rock’n’Roll var ágætur 7% pale ale en ekkert sem ég myndi mæla sérstaklega með hins vegar var Baladin Xyauyù 2014 (14%) tunnuþroskaða barley wine-ið algjörlega magnað, sætt, mikið og mjúkt eins og fullkomið eftirrétta vín á borð við gott púrtvín. Ég var svo heillaður að ég tók með mér heim tvær flöskur af eikarlegnu Xyauyú ,annars vegar þroskað á rauðvínstunnum, sem þeir kalla Terre 2010 árgerð og hins vegar hvítvísntunnum, Lune árgerð 2012. Ég er auðvitað ekki búinn að smakka þetta en lauma inn pósti þegar ég hef fundið gott tilefni til að opna þessi herlegheit.

En svona til að rúna þetta af, þá er Open Baladin ágætur kostur ef menn verða að komast í góðan bjór Róm, hins vegar hefur borgin bara svo margt annað að bjóða, stundum má bjórinn bíða!

Höfundur: Freyr