Stout súkkulaði kirsuberja baka með villtum kirsuberjabjór

Ég rakst á þessa uppskrift um daginn einhvers staðar og varð strax hugfanginn, þetta getur ekki verið vont.  Stout kirsuberja baka!  Ég hef verið að bíða eftir rétta augnablikinu til að henda í þetta og svo kom Rebekka Cherry Wild Ale frá Borg út og þá voru bara engar afsakanir lengur.  Hljómar eins og drauma combo og það kemur svo í ljós að það er  það svo sannarlega.

Ég er ekki flinkur að baka en mér tókst þetta og þá tekst ykkur þetta líka, líklega jafnvel betur.

Það sem þið þurfið:

Böku botn, (pie crust), það eru margir möguleikar, veljið það sem þið eruð vön að nota.  Hér er ein hugmynd.  Þessi er dálítið rífleg fyrir 31cm form.

  • 240g smjör
  • 180g flórsykur
  • 1 tsk salt
  • 60g möndlumjöl (fínt hakkaðar möndlur)
  • 1 stk egg
  • 1 stk eggjarauða
  • 470g hveiti

Fyllingin

  • 300g 70% súkkulaði brotið í bita
  • 4,5 msk ósaltað smjör
  • 3 msk hlynsíróp
  • 120ml stout
  • 4,5 msk rjómi
  • 2 og 1/2 bolli steinlaus kirsuber, má vera 3 bollar ef þið nennið

Þeyttur rjómi

  • 2 bollar rjómi (473ml)
  • 2/3 bolli flórsykur (158ml)
  • 1 tsk vanilludropar
  • 2 msk stout

Bjórinn

  • Stout fyrir rjómann og fyllinguna.  Hér notaði ég Lepp frá Brothers Brewing sem er frábær í þetta.  Leppur er milk stout en þetta má vera hvaða stout sem er svo lengi sem hann er góður.
  • Kirsuberjabjór (kriek) eða flanders red.  Má svo sem prófa frambozen eða svipað.  Hér notaði ég Rebekku Cherry Wild Ale frá Borg sem er magnaður, ég prófaði líka Rauðhettu og Úlfinn frá Borg og Brekeriet sem kom álíka vel út.

IMG_8459

Aðferðin

Böku botn

Byrjið á bökunni, hafið allt hráefnið við sama hita og setjið saman í hrærivél nema 350g af hveiti.  Blandið þessu saman í vélinni, bætið svo afganginum af hveitinu eftir þörfum, ekki víst að þurfi allt.  Byrjið á að bæta við og notið hnoðarann á hrærivélinni, færið svo á borðið og hnoðið í höndunum.  Þetta á að vera aðeins rök klessa, ekki of þurrt. Kælið í ísskáp í 5 mín, því best er að vinna með deigið kalt.

Á meðan deigið er að kólna er gott að skera kirsuberin í tvennt og steinhreinsa, það er dálítið dúlt..

Takið svo tvær arkir af bökunarpappír, stráið smá hveiti á deigið og fletjið mjög þunnt á milli pappírsarkanna. Við erum að tala um ca 3mm þykkt.   Setjið svo deigið í böku form og látið standa í ca 30 mín. ATH miðað við 31 cm form þá verður afgangur af deiginu. Gott er að pikka nokkur göt í botninn. Loks er þetta bakað í ofni við 160 gráður þar til kominn er aðeins litur á þetta.  Þetta tekur um 20 mín.  Takið svo bökuna út og látið kólna alveg.

Fyllingin

20190323_153122.jpgBrytjið 200g súkkulaði, 3 msk smjör, 1/3 bolli stout og 2msk hlynsýróp í skál sem þolir hita.  Setjið ögn vatn í pott og látið malla á lágum hita.  Setjið skálina yfir og látið bráðana. Hrærið reglulega í með sleikju.  Passa að ekkert vatn komist í súkkulaðið, þá kekkjast allt.  Þegar þetta er bráðnað og komið vel saman bætið þið 3 msk rjóma saman við og blandið vel saman.  Loks hellið þið öllum kirsuberjunum saman við og hrærið saman þar til öll berin eru hulin súkkulaði.

Látið þetta kólna aðeins, þó ekki þannig að byrjið að storkna.   Hellið svo ofan í böku botninn sem er orðinn kaldur.   Dreifið vel úr og setjið svo plastfilmu yfir og inn í ísskáp í amk 4 tíma.  Best að láta þetta bara vera yfir nótt.

Rjóma toppur

Skömmu áður en þetta er borið fram er allt sett í skál og þeytt í hrærivél þar til myndast dálítið stífir fallegir toppar.  Smakkið þetta þetta er fáránlega gott.  Svo dreifið þið bara úr þessu ofan á kældu bökuna og skreytið með ferskum kirsuberjum.   Þetta má svo stífna aftur í ísskáp en þá verður rjóminn dálítið eins og stíft krem ofaná sem er líka gott.

IMG_8490-01.jpeg

Pörunin

Þetta er ofsalega skemmtilegt, kakan er svo glæsileg með dökkvínrauðum kirsuberjum og Rebekka kemur ofsalega vel út með þessu í glæsilegu flöskunni með korktappa og vírneti.  Allt voðalega elegant og spennandi að bera fram.  Gestir reka upp stór augu.

Kakan ein og sér er virkilega flott, 70% súkkulaðið og stoutinn í fyllingunni gefa áberandi beiskju og seltu en berin og sætur rjóminn ofaná jafna þetta aðeins út.  Útkomonan er flott og alls ekki væmin, frekar hallast þetta aðeins yfir í beiskju hliðina. Svo koma notalegir kontrastar fram þegar stökkur botninn mætir lungnabjúka rjómanum ofaná. Það góða við þetta er að börnin voru ekkert voðalega hrifinn og létu kökuna vera, ekki nógu sætt fyrir þau.  Ef maður vill hafa þetta meira barnvænt og væmið væri hægt að hafa 55% súkkulaði t.d.  En við viljum það ekki hér því bjórinn gerir það sem þarf.

Rebekka cherry wild ale er algjörlega frábær með þessu, léttur og sýrður með kirsuberjatónun og skemmtilegu gerkryddum.  Berin tengja saman við berin í kökunni og draga fram bragið þannig að maður áttar sig á að hér erum við með kirsuberja böku.  Sýran léttir á beiskjunni í kökunni og léttir á öllu og svo er eins og sætan í kökunni verði meiri sem líklega má hengja á kirsuberin í bjórnum.  Loks gerir kolsýran góðverk með því að kljúfa fituna í rjómanum og smjörinu í botninum upp og hreinsa þannig gómboga og bragðlauka.   Þessi blanda er geggjuð og ég verð að segja að hér er bjórinn ómissandi.

Við prófuðum líka Rauðhettu og Úlfinn sem er flanders red/IPA eða wild IPA.  Hér eru berjatónar á borð við kirsuber áberandi og bjórinn er funky og súr sem smellpassar við þessa böku.   Já hér eru alla vega tveir möguleikar en það má leika sér með aðra stíla líka. t.d. Gæti stout virkað vel eða porter, t.d. bjórinn sem við notum í fyllinguna og rjómann.   Hér var það Leppur (milk stout) frá Brothers Brewing en ég var bara búinn að drekka hann þegar kom að því að smakka bökuna.

Pizza og bjór á Ölverk í Hveragerði, frábær blanda!

Pizza og bjór er líkega þekktasta og mest klassíska pörun við bjór sem þekkist og þetta er líka frábært combo ef rétt er að öllu staðið.  Auðvitað þarf bjórinn að vera góður og pizzan frábær svo þetta gangi upp allt saman.  Í Hveragerði færðu hvor tveggja, áður voru það aparnir í Eden sem trekktu að, svo tivolíið en nú er það sennilega Ölverk.   Já Ölverk er brugghús sem býður upp á vandaðan craft bjór af ýmsum toga og svo frábærar eldbakaðar flatbökur af öllu tagi.

Það eru þau skötuhjú Elvar og Laufey sem standa að baki Ölverks í Hveragerði, bæði miklir nautnaseggir og bragðlaukagæðingar.  Elvar er þaulreyndur heimabruggari í grunninn og kann vel til verka þegar kemur að bjórnum.  Það er nefnilega því miður oft þannig þegar ný brugghús opna hér heima að menn eru bara að þræla upp brugghúsi og hendast af stað í að brugga bara eitthvað sem þeir svo kalla craft bjór til að selja pöpulnum sem fyrst.  Þegar menn hins vegar hafa bjór sem ástríðu og kunna til verka verður útkoman allt önnur, nefnilega bjór sem hægt  er að njóta.

20190319_135249-01.jpeg

Ölverk opnaði dyr sínar 2017 og hefur nú komist yfir „the dreadfull 18 months“ og virðist bara dafna vel.  Ég heimsótti þau hjón skömmu eftir opnun en þá voru þau ekki farin að brugga á staðnum.  Pizzurnar sátu samt lengi í minningunni því þær eru frábærar. Svo hef ég bara ekki komið aftur fyrr en núna í síðustu viku (sjá video hér).  Ég einfaldega hafði ekki áttað mig á því að maður þarf ekki að fara þetta á bíl, það gengur strætó frá RVK.  Frá heimili mínu í Nolló eru það 35 td mín þannig að ég er fljótari á Ölverk en á Mikkeller & Friends í down town RVK með strætó.  Tímasetningin hjá mér var reyndar ekki alveg tilviljun, ég hafði verið að spá lengi að fara en núna vissi ég að Ölverk bruggaði bjór með Fonta Flora frá USA á dögunum og mig grunaði að sá bjór væri tilbúinn.  Fonta Flora þekkja þeir sem mættu á hina árlegu bjórhátíð í Ægisgarði í febrúar.

Bjórinn var vissulega tilbúinn, Borkason heitir hann og er eins lokal og hægt er.  Bruggaður með bökuðum pizza botnum úr ofninum á staðnum, ein 60 stk takk fyrir, þetta var sett í meskinkuna ásamt eldiviðarkubbum sem Ölverk notar til að kinda ofninn góða.   Í suðuna fór svo slatti af nýklipptum birki (þaðan er nafnið komið, Birkir Borkason úr Ronju) greinum sem vaxa í Hveragerði.  Loks er bjórinn gerjaður með saison geri.  Bjórinn hljómar eins og „gimmck“ bjór en útkoman er vægast sagt frábær.  Hér erum við með 3% í raun kvass/saison fuison bjór sem gæti vel staðið sem 5% saison.   Mildur og þægilegur en með furðu mikinn skrokk sem verður að hengja á allt brauðið í bjórnum.  Sætan líklega frá birkinu og svo öööörlítill reykur frá ofninum.  Þetta er frábær session bjór og ég vona að Ölverk muni brugga þennan aftur.  Húrra Fonta Flora og Ölverk.  Hér er líkla sennilega eini kvass bjórinn (google it) á Íslandi þessa stundina? Sjá nánar hér!

Ég smakkaði svo helling af bjór hjá þeim en það eru 6 Ölverk bjórar á krana og tveir gestakranar sem ég lét vera að þessu sinni, ég meina það var þriðjudagur.  Ég verð að segja að það kom mér á óvart að ég var ánægður með alla þessa 6 bjóra en hér er passað uppá að hafa úrvalið sem mest, allt frá léttum krispí lager yfir í DIPA og súrbjór.  Ég er sökker fyrir NEIPA bjór og var ég mjög ánægður með Disko Djús hjá þeim.  Ég hafði reyndar smakkað hann á bjórhátíðinni en hann var mun betri þarna heima hjá sér!  Elvar sagði mér að þau höfðu bruggað 86 bjóra frá upphafi en það er stefnan hjá þeim að gera alltaf eitthvað nýtt þó svo að þau haldi sig alltaf við ákveðna stíla að mestu.   Elvar sýndi mér svo líka smá gæluverkefni en í einu horninu í brugghúsinu standa tvær eikartunnur en þar er hann að leika sér að þroska bjór.  Á annari er villigerjaður saison á hvítvínstunnu en á hinni er imperial stout á rúg bourbon tunnu, 12% skratti.  Þessir voru sturlaðir báðir tveir og lítil fluga suðaði því að mér að þeir færu mögulega á flöskur í mjög mjög takmörkuðu magni.  Vei! Sjá nánar hér!

OstadýfaÖlverk

Svo er það maturinn, já það er ýmislegt í boði, bjórsnarl og pizzur.  Ég fékk mér pizzu með döðlum, beikon og gráðaosti, þvílíkt hnossgæti en svo kom Elvar með eitthvað sem ég vil meina að sé bara hið fullkomna snarl með bjór.  Þýsk pretzel bakað í bænum með heimalagaðri bjórostadýfu sem er alveg geggjuð.  Þetta er fáránlega flott með t.d. german pils eða ekstra special bitternum (ESB) sem er á krana hjá þeim en bæði DIPA og Stout koma líka æði vel út með þessu.  Það eru þýsk hjón sem baka þetta fyrir Ölverk og svo er þetta hitað upp rétt áður en þú færð þetta í gogg.  Heitt og mjúkt og dásamlegt.  Hér má svo finna uppskrift af ostadýfunni, ég get sagt ykkur að ég er að fara gera þetta um helgina! (Mynd frá mbl.is). 

En já, Ölverk er alla vega valmöguleiki ef þig langar í frábærar pizzur og góðan bjór með.  Ég hvet ykkur til að skoða leiðarkerfi Strætó og kíkja í heimsókn.  Svo er auðvitað hægt að panta pizzu símleiðis á leið úr bænum og pikka  hana upp á leið í bústað!

Í fyrsta sinn á Íslandi, Cask bjór á RVK Brewing Co og meira til!

B&M leit við hjá RVK Brewing Co í gær smakk og stuð. Við sendum þetta út í beinni á fésbókinni í gær og er enn hægt að sjá þetta hér.  Það var bara kominn tími á að smakka nitrogen bjór af nitro krananum þeirra, reyndar eru þeir með tvo slíka.  Já nitro krana, hvað er nú það?  Júbb það er fyrirbæri sem vert er að skoða nánar og er orðið ansi vinsælt úti í hinum stóra heimi í dag.  Nitrogen bjór er kolsýrður með blöndu af köfnunarefni (70%) og kolsýru (um 30%) en venjulega er þessi blanda í öfugum hlutföllum, 30% köfnunarefni og 70% kolsýra.  Köfnunarefni leysist illa eða ekki upp í bjórnum þannig að bjórinn verður ögn flatari en mun mýkri fyrir vikið.  Nitro kraninn er einnig hannaður á þann máta að þegar bjórnum er þrýst í gegnum örfínar holur þá tapast mest öll kolsýran úr bjórnum og það myndast dúnamjúkur og þéttur froðuhaus með áferð líkt og þeyttur rjómi. Bjórinn allur tekur á sig aðra mynd og verður ekki svona kitlandi og hvass eins og venjulega kolsýrður bjór. Virkilega gaman að prófa sama bjór sem annars vegar er nitro útgáfa og hins vegar hefbundinn.

20190315_172137-01.jpegÍ gær smakkaði ég Co & Co sem er imperial bakkelsis stout sem ég áður fjallað um, stórkostlegur bjór en algjörlega geggjaður af nitro krananum, þetta þarf ég að komast í aftur sem fyrst.  Ég smakkaði líka annan og kannski þekktari bjór af nitro krananum þeirra en það er enginn annar en sir Guinnes sem kom bara til landsins í fyrradag beint frá heimahögum í Írlandi.   Ég er venjulega ekki sérlega hrifinn af Guinnes en þegar hann er serveraður svona er hann dásamlegur, come and getit, ekki viss um að sé til meira en kútur af þessu.

„fyrsti cask bjórinn á Íslandi?“

En svo er það handpumpaði tunnubjórinn eða cask bjórinn, já þetta er eitthvað sem fólk hefur kannski lítið verið að spá í hér heima enda hefur þetta form á bjór ekki verið til á Íslandi þar til nú!   Já í gær voru menn nefnilega á vígja fyrsta (svo vitað sé) cask pumpuna á klakanum.  Þeir voru með heldur óhefðbundinn bjór undir eða svo kallaðan classic pretzel saison að nafni Is This It? sem er bjórinn sem RVK Brewing bruggaði með New York brugghúsunum sem komu hingað til lands í febrúar fyrir bjórhátíðina árlegu.  Venja er að cask bjór sé stout, pale ale, brown ale eða álíka en ekki kannski saison þó svo að allt sé leyfilegt í þessu.   Mér heyrist á Valla að menn muni leika sér áfram með þetta og setja alltaf eitthvað skemmtilegt á caskið.  En hvað er þá cask bjór?  Ég lét Valla útskýra þetta í gær, Valli og Cask ale!  Í stuttu máli, handpumpaður bjór sem er ekki undir þrýstingi í tunnunni og dálítið flatur en dásamelga mjúkur og notalegur.  Ég hef aldrei verið spenntur fyrir þessum stíl til þessa en þetta er skemmtileg tilbreyting og ég held að ég sé loksins orðinn nægilega þroskaður fyrir þetta, mörg ár síðan ég smakkaði þetta síðast.  Þetta er alla vega möguleiki og ég hvet ykkur til að koma á RVK Brewing og smakka!

20190315_175818.jpg

En það var heilmikil stemning í gær, staðurinn fullur af fólki og góðum bjór og svo stóð Siggi í brúnni og þeytti skífur þar til DJ Katla mætti til leiks með enn meira stuð.  En ég smakkaði fleiri bjóra í gær, ekki bara nitro og caskið, t.d. var Killer Bunny helvíti magnaður, samstarf við Bonn, titlaður imperial ESB en fyrir mér er þetta DIPA.  Svo hef ég verið að tala dálítið um lagerinn undanfarið en Valli lét mig fá helvíti skemmtilegan 4.6% Yuzu hrísgrjóna lager sem hann kallar Arigato.  Fólk hefur kannski smakkað hann á nýafstaðinni bjórhátíð en hann var þar á dælu alla dagana.  Þetta er léttur og ofsanelga þægilegur lager með ögn sítrónublæ.  Frábær viðbót í lagerflóruna.  Takk fyrir mig Siggi og Valli!

20190315_174727.jpg

Rauðhetta og Úlfurinn, klassískt ævintýri komið í vínbúðirnar

Ég vil endilega benda á þetta meistaraverk sem stendur og bíður eftir þér í vínbúðunum.  Bæði í stórri og minni flösku með fallegum korktappa sem haldið er í vírnetsfjötrum.  Merkimiðinn er með þeim skemmtilegri sem maður hefur séð í langan tíma en það er svo sem ekki nóg, innihaldið er það sem máli skiptir ekki satt.

Í þessari flösku er dásamlega skemmtilegur bjór sem flokka mætti sem red wild IPA því hér hafa menn tekið höndum saman, þ.e.a.s Borg Brugghús og hið sænska Brekeriet sem frægt er fyrir súrbjór og wild aleRauðhetta er red sour frá Brekeriet sem ku vera helvíti næs einn og sér og Úlfinn þekkjum við landsmenn öll ekki sett enda stórfínn IPA.  Borg og Brekeriet ákváðu að sulla þessu saman þannig að bruggaður var Úlfur og svo hleypt inn á gertankinn villigerið sem Brekeriet notar við gerjun á Rauðhettu og látið gerjast í tvö ár takk fyrir.  Þetta er skemmtileg tilraun því menn vissu jú ekkert hvernig þetta myndi fara, myndi villigerið yfirtaka öll völd og skyggja á Úlfinn eða öfugt.  Borg talar um á síðu sinni baráttu Rauðhettu og Úlfsins, hver gleypir hvern?

Bjórinn er glæsilegur og klárlega með miklu funk og villibragði og að mínu mati hefur hér Rauðhetta snúið á Úlfinn og hámað hann í sig.  Það eru áberandi ber og sætir ávextir í nefi, ferskjur jafnvel?  Í munni er bjórinn mjög bragðmikill og nokkuð kryddaður með miklum gerkeim.  Hann er nokkuð súr en engin beiskja merkjanleg.  Þetta er einfaldlega frábær villibjór og staðfesting á að Borg er komið á gott flug í villibjórgerð en Esja nr 60 markaði frábært upphaf á því ævintýri.

Skemmtileg djúpsteikt Skota-egg með nettum IPA

Ég sá þetta á instagram um daginn, þ.e.a.s menn voru að para scotch egg við american pale ale.  Ég heillaðist af frábærum myndum af eggjunum.   Ég hef svo sem aldrei spáð í það hvað Skota egg eru en nú veit ég það.  Ég ákvað að prófa því þetta hljómaði bara ansi blátt áfram í rauninni en ég komst að því að þetta er dálítið dútl og vesen.  Venjulega tala ég um hvað einfalt er að gera þessar uppskriftir sem ég tek fyrir hér en nú verð ég að viðurkenna að þetta er bara ansi snúið.  En gott er það og pörunin frábær.

Það sem þarf í þetta (fyrir 2):

  • 2 egg, linsoðin
  • 1 egg, hrært
  • 2 msk mjólk
  • 4 msk Gölli IPA eða álíka bjór
  • 400g ca nautahakk
  • 400g ca svínahakk
  • graslaukur, smátt skorinn
  • steinselja, smátt skorin
  • timían ca tvær greinar
  • salt og pipar
  • 1 bolli Panko brauðrasp
  • 1/2 bolli hveiti
  • 1,5 L djúpsteikingarolía

Bjórinn:

  • Hér viljum við dálítið humlaðan/beiskan bjór sem getur borað sig í gegnum fituna í matnum og opnar allt upp.  Bjórinn þarf líka að tóna vel við áferð og bragð í matnum.  Hér er ekkert annað en American Pale Ale (APA) eða India Pale Ale (IPA) sem kemur til greina.  Ég valdi Gölla IPA frá Brothers Brewery en þetta er stórfínn IPA með áberandi maltkeim.  Það má vel vera einhver annar IPA eða APA samt.

IMG_8429-01.jpeg

Aðferð

Ok ég sagði í upphafi að þetta væri ekki einfalt.  Fyrir mér hljómaði þetta samt afar einfalt og það gerir það svo sem en svo eru nokkur atriði sem alla vega vöfðust fyrir mér.  Við borðuðum kl 21:00 þetta kvöld!

  1. fyrst þarf að sjóða eggin, gerið það sem þið eruð vön til að fá linsoðin egg, t.d. egg sett varlega í pott með köldu vatni, látið suðu koma upp og sjóðið í um 5 mín.  Takið svo eggin varlega upp og látið í ísbað til að stöðva eldunina. Ég myndi gera eitt auka egg, svona tester!
    .
  2. Saxið ferska kryddið í smátt, blandið því svo við nauta og svínahakkið t.d. í hrærivél.  Saltið og piprið þetta líka.  Hér má alveg leika sér með krydd, sumir nota Worcestershire sósu eða álíka til að fá meira bragð.  Svo setjið þið bjórinn í, 5msk eða svo og hnoðið allt saman.  Plastfilma yfir og svo látið stífna aðeins í ískáp.
    .
  3. Hingað til nokkuð einfalt ekki satt?  Svo kemur að því að ná bévítans skurninum af eggjunum, þetta er snúið, linsoðin ekki vilja detta í sundur og eða hvítan fer bara með skurninum.  Hvernig sem þið gerið þetta þá er þetta líklega mesta dútlið.  (ég var með 6 egg og því ansi lengi, sem skýrir kannski afhverju við borðuðum seint.
    .
  4. Nú er að koma kjötinu utan um eggin.  Setjið matarfilmu á borð og takið kjötklessu og setjið á filmuna.  Fletjið út með puttunum og myndið disk sem er töluvert stærri en eggið þegar það liggur í miðjunni.  Ca 5 cm í allar áttir.  Lokið svo varlega filmunni með kjötinu í utan um eggið þannig að það þeki eggið alveg.  Fínt að vinda upp á báða endana á filmunni en þannig herðist utan um kjötið og eggið.  Gerið þetta við öll 3 eggin og látið svo standa í 10 mín í ískáp til að stífna.
    .
  5. Náði í tvo diska og eina skál eða eldfast mót eða álíka til að píska saman egg og 2 msk mjólk.   Setjið hveiti á fyrsta diskinn, eggjamjólkina í skálina og á 3. diskinn panko brauðrasp.
    .
  6. Setjið olíu (td vegetable oil) í pott eða djúpsteikingarpott og hitið upp.  Olían á að ná 176 gráðum.  Hér byrjaði ég að lenda í vandræðum, ég er bara með venjulegan pott og engan mæli þannig að ég vissi ekkert hver hitinn var.  Ég veit þó núna að ég var með of mikinn hita því brauðraspið var fljótt mjög dökkt og nánast brennt en kjötið óeldað.   Svo lækkaði ég hitann og beið þar til olían var orðin  töluvert kaldari og þá gekk þetta betur.  Skv uppskrift á að djúpsteikja þetta í 7-8 mín við 176 gráður og líklega best að fara eftir því.  T.d. fínt að prófa testerinn og sjá hvort vanti uppá steikinguna eða hvort það sé of mikið (eggið harðsoðið).
    .
  7. Alla vega, veltið eggjunum upp úr hveiti, svo eggjamjólk og loks brauðraspinu og djúpsteikið svo varlega.

IMG_20190309_185315_308.jpg
Pörunin

Það er virkilega flott að kljúfa eggin í tvent og bera þannig fram með sinnepi (ég notaði hunangs Dijon sinnep) og steiktan lauk eða bara eitthvað sem ykkur finnst passa.  Klettasallat kemur líka mjög vel út með þessu.  Svo er það IPA eða APA.  Þessir bjórstílar eru beittir og öflugir og ráða vel við þennan rétt.  Humlabitið klýfur fituna og opnar upp réttinn og kolsýran skefur góminn og gerir klárt fyrir næsta bita.  Karamellumaltið tengir fullkomlega við djúpsteikta brauðraspið og virkar nánast eins og eðlilegt framhald af því í munni.  Svo er þessi stíll dálítið stökkur ef svo má segja, beiskur og hvass sem passar vel við stökka brauðhjúpinn á kjötinu.  Mér fannst beiskjan koma skemmtilega út sem andsvar við eggjarauðunni og tvinnaði andstæður saman á einhvern hátt. Þetta er alveg mögnuð pörun og Gölli frá þeim bræðrum í Eyjum er frábær í þetta.

Eðal chilli nautahakk á kálbeði með góðum lager

Ok þetta er eitt af því fyrsta sem ég prófaði frá Gordon Ramsay fyrir mörgum árum síðan.  Það er til nautahakk og svo er til nautahakk sem búið er að lyfta upp á annað plan.  Þetta er geggjað gott og fáránlega einfalt að gera og svo er þetta lág kolvetna! Hollur og ljúfur götumatur ef svo má segja.  Sósan sem er í þessu er eitthvað sem ég nota reyndar oft á ýmislegt, t.d. til að marinera naut ofl.   Ég hef undanfarið verið að skoða lager stílinn og reynt að endurvekja áhuga minn á þessum bjórstíl.  Mig vantaði því einhvern rétt sem væri hægt að para vel við.

Það sem þarf í þetta (ca fyrir 4):

  • 800g nautahakk
  • 500-800g svínahakk
  • 2-3 msk ólífuolía til steikingar
  • salt og pipar eftir smekk
  • 1 tsk sesam olía
  • 1-2 ferskur chilli, rauður og smátt skorinn
  • 3 hvítlauksgeirar, skornir í smátt
  • ca 3 msk smátt skorin fersk engiferrót
  • 5 msk smátt skorinn vorlaukur
  • 1,5 msk púðursykur
  • sletta af fiskisósu
  • 1 límóna, rifinn börkur og safi
  • Stökkt sallat sem myndar bolla eða litlar skálar.  Finnið bara eitthvað sem hentar

Fyrir sósuna (þetta er svona ca, maður smakkar bara til):

  • 2 msk púðursykur
  • 5-6 msk soya sósa (kikkoman)
  • 1 msk sesam ólía
  • 2-3 msk ólifuolía
  • 1 tsk fiskisósa
  • 2 límónur, safinn
  • 1 ferskur rauður chilli, skorinn í sneiðar
  • góð lúka af kóríander, gróft skorinn

Bjórinn:

  • Einhver flottur lager, hér kemur margt til greina, ljós premium eða pilsnerSchwarzbier eða bock er jafnvel enn betra!


Aðferðin

Það er gaman að gera þennan rétt því útkoman er svo flott og fólk sem smakkar þetta heldur að maður hafi staðið sveittur í eldhúsinu.  Byrjum á að salta og pipra kjötuð áður en það er steikt.  Svo kemur mikilvægi hlutinn, að steikja kjötið þannig að það verði stökkt en ekki sjóða það á pönnunni.

Setjið ólífuolíu á pönnu og hitið vel, myljið svo nautahakk og svínahakkið á pönnuna og notið tréskeið til að mylja þetta á pönnunni.   Veltið þessu reglulega til og frá svo brenni ekki.  Stundum er eins og það myndist slatti af vökva við steikinguna og þá byrjar kjötið að sjóða, við viljum það ekki, við viljum heyra snarkið á pönnunni.  Ég hef stundum bara hellt þessum vökva af og haldið áfram að steikja.   Þegar kjötið er orðið fallega brúnt og brennt á stöku stað er það sett í sigti og látið standa þannig.  Hér lekur vökvi og fita af kjötinu.

Svo er það að þerra pönnuna, ekki þvo hana.  ca 1 tsk sesam olía á pönnuna og hitið pönnuna á meðal hita eða svo.   Skerið niður 1 – 2 chilli, 2-3 hvítlauksgeira og svo ferska engiferrót þannig að þið endið með um 3-4 msk.  Þetta er reyndar allt eftir smekk bara.  Skellið þessu á pönnuna, ca 1,5 msk púðursykur yfir og steikið aðeins.  Sykurinn skapar smá karmelliseringu.  Lyktin á þessu stigi er geggjuð.

Bætið svo kjötinu á pönnuna og steikið áfram og blandið öllu saman.  Rífið svo límónubörk yfir, þetta lyftir upp kjötinu og gerir þetta ofsalega djúsí.   Svo kreistið þið safa úr 1-2 límónum yfir til að skapa smá sýrujafnvægi.  Smakkið á þessu núna, þetta er geggjað.   Skerið svo vorlauk í smátt og bætið saman við síðustu 30 sek.   Færið allt saman yfir á disk eða skál sem þið berið þetta fram í.

Svo er það sósan.  Hér hef ég bara slumpað í þetta og smakkað til.    Náið í skál, setjið 2 msk púðursykur, hellið 5-6 msk soya yfir og hrærið aðeins saman.  Svo er það ólifuolían og sesam olían, 1 tsk fiskisósa og safi úr amk 2 límónum.  Hrærið öllu saman og bætið svo chilli skífunum og kóríander út í.  Ef ykkur finnst vanta meira lime eða soya þá bara bætið þið við.  Sósan á samt að vera bragðmikil og rífa ögn í.  Best er að setja þetta svo í gallega skál með skeið og bera þannig fram. 

Rétturinn er þannig að maður fyllir sjálfur kjötið í kálblaðið og setur svo sósuna yfir.  Þetta er puttamatur og svolítið messí þannig að hafið endilega þurrkur við höndina.  Við höfum stundum með þessu líka sriracha majo (majones blandað með sriracha sósu eftir smekk).

IMG_8314-01.jpeg

Pörunin

Þessi réttur er með dálitlum hita frá chilliinu og svo mikið salt einnig en fersk límónan léttir aðeins á þessu öllu og opnar upp. Svínakjötið gefur einnig nokkuð feita djúsí áferð en kjötið er þó þægilega stökkt og skemmtilegt og svo er sallatblaðið líka stökkt.  Hér þarf bjór sem ræður við þetta allt án þess að það skemmi bjórinn eða áferðina á réttinum.  IPA magnar upp salt og chilli hitann og gæti verið allt of mikið hér.  Lagerinn er hins vegar fullkominn, hann er léttur og nettur með sætum undirtón frá maltinu en er þó þægilega beiskur og krispí til að tækla hitann og seltuna.  Lager er líka nokkuð kolsýrður en búblurnar vinna frábært verk við að hreinsa gómboga milli bita og létta á öllu saman.   Við vorum hér með nýja lagerinn frá Borg og Fræbbblunum, Bjór NR. C18 sem passaði fullkomlega með þessu.  Þessi bjór er meira humlaður en klassískur pilsner en það gefur bjórnum meiri beiskju og ávaxtablæ frá humlunum en humlarnir virka hér eins og enn eitt kryddið á kjötið og eins og ég segi alltaf, humlar og kóríander eru töfrandi blanda, það gerist bara eitthvað svo magnað þegar þetta kemur saman!

Bjór! C18 frá Borg og Fræbbblunum, er lagerinn að koma aftur?

Lífið gengur í endalausa hringi og það sama má segja um tískustrauma og stefnur og smekk manna held ég.  Í upphafi (fyrir 20 árum) var maður sjálfur bara í lager bjór, bara þessum klassíska ljósa lager sem á rætur sínar að rekja til hins gullna pilseners frá Tékklandi fyrir ansi mörgum áratugum.   Svo fór maður að fikta í ölinu, færði sig yfir í belgíska ölið enda ljúft og milt og ekki svo krefjandi.  Þaðan lá leiðin yfir í ameríska ölið, pale ale og india pale ale og svo varð fjandinn laus, maður fór að elska humlabombur og rótsterka bjórstíla á borð við DIPA, tripel IPA, og imperial stout og barley wine helst tunnuþroskað í drasl á alls konar áfengis tunnum.  Svo hefur funkið alltaf verið líka „on the side“ þ.e.a.s funky villibjórarnir og gallsúru súrölin.  Þetta hefur mallað svona síðustu árin þar til New England IPA stíllinn kom fram og algjörlega heltók mig.  Bakkelsis bjórinn með öllu sínu gotteríi á líka hug minn allan um þessar mundir.  Lagerinn er fyrir löngu dauður hjá mér en þegar ég fór að hugsa um það síðustu vikur finnst mér það miður.  Það var alltaf staður og stund fyrir góðan lager en góður lager er alls ekki eitthvað sem auðvelt er að gera.  Við heimabruggarar höfum lítið fyrir að brugga pale ale eða IPA en lagerinn er snúnari.  Ég hef enn ekki smakkað góðan heimagerðan lager.

Craft brugghúsin úti í hinum stóra heimi hafa sum hver reynt að halda stílnum lifandi fyrir bjórnördunum en það reynist oft erfitt þegar menn hrópa eftir meiri djús, meiri beiskju eða meiri sýru og svo fram eftir götum.  Það eru hins vegar til virkilega flottir pilsner bjórar og lager af ýmsum toga þarna úti.   B&M hefur ákveðið að nota árið 2019 í að endurvekja lagerinn í hjartanu og koma honum aftur á blað.   Það var því sönn ánægja þegar Borg Brugghús kom með þennan nýja bjór sinn sem bruggaður er með Fræbbblunum í tilefni 30 ára afmæli bjórs á Íslandi en Fræbbblarnir voru eins og margir harðir gagnrýnendur bjórbannsins og kom það stundum fram í lagatextum hljómsveitarinnar.   Bjórinn heitir bara því lýsandi nafni Bjór! NrC18 og er skv merkimiðanum india pale lager en undirritaður kýs að kalla hann hoppy pilsner eða premium lager.  Bjór þessi er svo sannarlega kærkomin tilbreyting frá öllum skýjabjórnum sem reyndar er unaðslegur en stundum þarf maður hlé.  Þetta er frábær bjór, kristal tær, hreinn á tungu með krispí humlum og þó nokkurri sætu frá korninu.  Svo er hann vel humlaður með citra humlum þannig að hann verður ekstra safaríkur en nær þó alls ekki að verða þannig að kalla mætti pale ale eða IPA.  Bjór er held ég bjór sem allir ættu að eiga auðvelt með að elska.  Svona þegar ég hugsa út í það þá minnir hann dálítið á American Dream frá Mikkeller sem fæst í vínbúðunum.

Frábært, takk fyrir mig Borg og Fræbbblar!

Hin íslenska bjórhátíð 2019 tekin saman!

Ég hef komist að því í gegnum tíðina að það er nánast vonlaust að taka heila bjórhátíð saman svo vel sé. Maður gleymir alltaf einhverju og svo auðvitað missir maður af helling á svona hátíð.  Það er bara ekki hægt að smakka allt sem er í boði alla dagana.  Það eru 37+ brugghús með 2-3 bjóra hvert og alltaf nýjir bjórar á degi hverjum.  Vonlaust verkefni.   Ég reyndi því að vera duglegur að hlera bæði hjá gestum og bruggurum hvað stæði uppúr hvert kvöld og auðvitað smakkaði ég líka helling sjálfur, guð minn góður, í raun of mikið.  Það stendur uppúr hvað gæði bjórsins á þessari hátíð voru mikil, maður lenti sjaldan á vondum bjór þó svo að þeir hafi verið þarna inn á milli.  Það skal svo hafa í huga að venjulega mælir maður með því að smakkaðir séu max 6-8 bjórar hverju sinni, eftir það verður allt frekar svipað og erfitt að dæma.  Það segir sig sjálft að maður fer langt út fyrir þessi mörk á svona hátíð.  Spurningin er, er eitthvað að marka svona dóma?  Svo er það hitt, maður er með sinn uppáhalds stíl og það hefur áhrif ef maður dæmir öll brugghúsin út frá því, t.d. á flottur klassískur vandaður lager ekki séns ef þú drekkur bara imperial stout eða gallsúra villibjóra.  Þessa hátíð henti ég öllu svona út um gluggann og reyndi að prófa alls konar stíla með opnum hug.  Eins og staðan er í dag er það New England IPA sem heillar mig hvað mest sem og bakkelsis stout en ég er þó kominn með pínu leið á þessu.  Súrt er alltaf gott en ég fæ oft leið á þeim stíl samt líka.

20190221_172411.jpg

Alla vega, hér er einhvers konar samantekt.  Í stuttu máli, frábær bjórhátíð með frábærum brugghúsum sem stóðu sig öll með prýði.  Það neikvæða, bara til að klára þann pakka voru þrengsli og mannmergð, það var bara of mikið af fólki fyrir þennan stað.  En það var svo sem annað hvort Ægisgarður eða ekkert og við kjósum að sjálf sögðu Ægisgarð og þökkum Hinna, Óla og co fyrir að gera þetta að veruleika enn einu sinni.   Hitt sem truflaði mig var fjarlægðin, ég persónulega var rúmlega klukkutima að komast á áfangastað með strætó, þetta er í rassgati þarna á Granda!  Annað var það svo ekki, kannski of margir dagar?  Tveir dagar væru líklega meira en nóg.

Það er frábært að hafa eitthvað annað en bjór á svona hátíð, matarvagnarnir fyrir utan voru algjör snilld og í raun nauðsynlegt til að draga úr heilsuleysi næsta dag og ölvun ef út í það er farið.  Nasl eins og allir bjórlegnu ostarnir frá MS og svo sérvalda súkkulaðið frá Omnom sem hægt var að para við bjórinn voru líka kærkomin viðbót og við vonumst til þess að þetta verði áfram hefð á komandi hátíðum.  Tónlistin var vel til fundin þó svo að sumir kvörtuðu undan tónlistarstefnunni og hávaða.  Ég get reyndar tekið undir að á föstudeginum var plötusnúðurinn með allt of hátt stillt, maður gat ekki rætt við bruggara eða félaga um bjórinn fyrir hávaða en house/techno er svo sannarlega viðeigandi að mínu mati og ekkert undan því að kvarta.  Smekkur manna á tónlist er svo sem alltaf misjafn og algjörlega vonlaust að negla þetta.  Dagur 3 var betri hvað þetta varðar og held ég allir sáttir bara.  Svo var þarna húðflúrari sem tók að sér að skreyta fólk ef það vildi, pínu risky þegar ölvun er annars vegar en samt skemmtilegur valmöguleiki.  Ég er samt feginn að hafa ekki fengið einhverja flugu í haus fyrsta kvöldið en það vita það allir sem hittu mig að ég var í stuði fyrir alls konar!

IMG_8257

En ok, reynum að taka þetta saman.  Ég segi það bara strax í upphafi að ég smakkaði ekkert frá Stigbergets eða Garage brewing en bæði þessi brugghús voru á lista yfir þá bása sem ég ætlaði að mæta á öll kvöldin. Þegar ég skoðaði básana voru þeir bara ekki með bjór sem mig langaði að smakka, súrbjór t.d. vil ég fá frá þeim sem virkilega kunna til verka og þegar úrvalið er svona sturlað þá ákvað ég að eyða mínum prósentum í þessa stóru.  New England IPA er bjórinn sem ég þekki frá þessum brugghúsum en það var bara ekki í boði.  Ég lét líka To Öl og Mikkeller vera, það er svo sem ekkert nýtt þar á bæ í rauninni.  Þeir gera þó alltaf solid bjór, ekki misskilja mig, en ég skoða þessi brugghús á öðrum vettvangi.  Cloudwater voru svo vonbrygði hátíðarinnar eins og í fyrra að mínu mati.  Ég fann ekkert gott frá þeim.  Reyndar rokka þeir í IPA stílnum en það var svo sem lítið frá þeim í þessum stíl að þessu sinni, mér skilst þó að þeir hafi rúllað upp tap takover á Mikkeller & Friends.  Sem fyrr segir þá fór ég ekki í súrbjórinn þeirra en það var mikið af því í boði hjá þeim.  Heyrði heldur engan tala um þá á þessari hátíð.

En ok ég ætla að prófa að taka þetta saman með því að flokka þetta dálítið. Þannið að ég set þetta fram svona:

IMG_8277.JPG

Bestir í IPA á hátíðinni.   Hér eru það án efa amerísku brugghúsin, NYC brugghúsin voru öll að rúlla þessu upp bæði í hazy NEIPA sem og hefðbundum IPA stíl.  Ég smakkaði lítið frá Other Half en það er í miklu uppáhaldi, ég vissi bara að hverju ég myndi ganga þar og eyddi því magaplássi og ölvunarstigum í hin brugghúsin sem ég hafði ekki prófað áður.  KCBC stóð uppúr vegna þess að allt sem ég smakkaði frá þeim var geggjað, líka imperial stoutarnir þeirra.  Það sama má reyndar segja um Tired Hands sem voru með fullkomna IPA bjóra og Saison pour alla helgina, ekki einn einasti bjór frá þeim sem klikkaði.  Svo kom Aslin verulega á óvart, það var líka mikið talað um þá á hátíðinni og var þetta að margra mati besta brugghús hátíðarinnar.  Ég smakkaði alls ekki allt frá þeim en þeir áttu geggjaðan lactose súrbjór, fullkominn NEIPA og sturlaðan Imperial Stout sem ég smakkaði.

Ef við skoðum súrbjórinn þá voru ansi mörg brugghús með súrbjór sem hluta af sínu framlagi en aðeins nokkur sem nánast bara tefldu fram súrbjór eða wild ale.  Hér voru efst á blaði kunnugleg nöfn, De Garde og Black Project stóðu uppúr að mínu mati en það var misjafnt milli daga hvort þeirra var að standa sig betur.  Fonta Flora var að mínu mati alveg consistent alla hátíðina með sturlað stöff.  Þeir eru enn að flakka um landið þegar þetta er skrifað og lítil sæt fluga laumaði því að mér að þeir væru að brugga með Ölverk á næstunni!

20190223_175241-01-01.jpegHvað kom mest á óvart? Ég verð að segja að Brewhaha frá Malbygg var einn af þessum wow factorum, ég vissi að þetta myndi verða góður bjór enda Cycle brewing með puttana í þessu en bjórinn kom mun betur út en ég þorði að vona.  Svakalegur. Jinga Brewing Company frá Peking Kína kom mér líka verulega á óvart, þeir voru með alveg frábæran freyðandi hrísgrjóna súrbjór sem hefur verið þroskaður á „mulberries“ og döðlum.  Geggjaður bjór, What Abour Me?.   Freyðandi og frískandi með sætum undirtón frá berjum og döðlum en í senn sýrður með ögn edik keim.  Þetta var með skemmtilegustu bjórum hátíðarinnar að mínu mati.  Svo kom ég eiginlega sjálfum mér á óvart yfir því hve mikið ég var hrifinn af steinbock bjórnum frá Fonta Flora.  Ég er venjulega núll spenntur fyrir bock en þessi var ofsalega skemmtilegur.


Bestir í stout
voru nokkur bruggús eins og von var vísa, flestir geta jú gert góðan stout eða imperial stout. KCBC var með alveg magnað stöff, ég smakkaði 3 mismunandi frá þeim og myndvinnslan á merkimiðunum er sturluð, Brewhaha þurfum við ekki að ræða frekar, spot on.  Aslin var svo með líklega einn besta imperial stoutinn á hátíðinni, Mexican Hot Chocolate, 5 stjörnur!  Það skal tekið fram að maður fór í imperial stoutinn alltaf undir lokin en þá er maður dálítið sósaður orðinn og ekki alveg 100% að marka það sem maður er að upplifa.  En samt, þrátt fyrir það er ofanritað niðurstaðan.

Lagerinn að koma aftur?  Það voru nokkur brugghús með lager á hátíðinni sem er frábært, við þurfum að passa okkur að gleyma ekki klassískum elegant og vönduðum bjórstílum á borð við lagerinn.  B&M hefur ákveðið að dusta rykið af lagernum þetta árið og læra aftur að meta þennan flotta stíl.  Ég verð samt að segja að ég hoppaði ekki hæð mína yfir þessum lagerum sem ég smakkaði en þeir voru samt sumir hverjir helvíti ljúffengir.  Það ber þá helst að nefna lagerinn frá Ölverk sem var bara mjög „true to the style“ krispí og clean lager sem rann vel niður.  Ég var svo mjög hrifinn af Prayer Group frá Tired Hands, hann var mjög spes vægast sagt, hveiti lager bruggaður með þýsku pilsner malti og hveiti og svo gerjaður með lager geri.  Loks er bjórinn látinn liggja í 5 vikur á örlitlu magni af sítrónusafa, mjög skemmtilegt og nánast funky bragð. To Öl var líka með skemmtilegan Kölsch sem reyndar var DDH, sem sagt þurrhumlaður þannig að hann minnti dálítið á pale ale, pínu svindl.   Svo var það steinbockinn frá Fonta Flora auðvitað,en þetta var mjög skemmtilegur bock en þeir nota grjót úr grjótnámu skammt frá brugghúsinu og hita það yfir eldi og svo henda þeir grjótinu út í bjórinn og ná þannig upp suðunni eins og gert var í árdaga.  Bjórinn tekur vissulega í sig einhvern keim frá grjótinu.  Frábær bjór og þessi 8.5% voru algjörlega hulin.  Yuzu lagerinn frá RVK Brewing Co. var líka skemmtilegur en svo sem ekki beint klassískur lager.

20190221_174736.jpg

Íslensku Brugghúsin, ég verð bara að viðurkenna að ég smakkaði alls ekki allt á íslensku básunum, bara það sem menn voru að ræða sín á milli eða ef mér þótti eitthvað sérlega spennandi.  Ég lagði þetta fram fyrir sjálfan mig þannig að ég ætti meiri möguleika á að smakka íslenska bjórinn hér heima síðar á meðan mikið af þessum erlenda bjór er bara erfitt að komast í.  Af sömu ástæðu lét ég Other Half eiginlega alveg vera, sem og Mikkeller og To Öl.   Röng nálgun?  Ég veit ekki en svona var þetta hjá mér þetta árið.

Flest var samt vandað og gott sem ég smakkaði frá íslensku brugghúsunum.  Frá Malbygg var t.d. allt gott og flest allt sem ég hef áður smakkað, Brewhaha sló í gegn og svo voru þeir með skemmtilegan kiwi saison eða súrbjór sem var notalegur.  Það sem vakti athygli mína var svo brut IPA frá þeim en það er IPA þar sem gerið sem ég held að hafi verið kampavínsger er látið gerja sykurinn alveg úr bjórnum þannig að final gravity (sykurþéttnin) í bjórnum er 0 sem er sama og vatn.  Bjórinn var virkilega góður, kom mér á óvart, aðeins þurr en vel humlaður og þannig beiskur og fruity.  Þetta vil ég fá á dósir, ég meina þetta er fullkominn bjór fyrir Keto fólkið smbr búblukúrinn sem ég hef áður skrifað um.

20190221_172930.jpgÉg smakkaði annan brut IPA á þessari hátíð, sá var frá Smiðjunni Brugghús sem er glænýtt brugghús á Vík.  Þau voru á sinni fyrstu hátíð með fyrsta bjórinn sem kemur frá brugghúsinu þeirra, vel felst var nokkuð vel gert og ljúffengt til marks um frábæra byrjun.  Brut IPAinn þeirra var góður en kannski ögn of sætur sem er skrítið þar sem final gravity er 0.  B&M mun fylgjast áfram vel með þessu nýja brugghúsi.

Borg Brugghús kom mér lítið á óvart, allt gott frá þeim nánast og allt sem ég hef smakkað áður nema sambrugg þeirra með Ölverk sem var mjög næs.   Svo var gaman af yuzu línunni frá RVK Brewing Co. en ég smakkaði lítið annað þar.  Ölverk var sem fyrr segir með skemmtilegan lager og svo var þarna DIPA sem kom helvíti vel út, þurr og magnaður.  Ég var líka virkilega ánægður með bláberja súrbjórinn hjá Brothers Brewing.  Loks verð ég að nefna krækiberjabjórinn frá Og Natura en þeir gera vín og bjór sem nánast má kalla náttúruvín.  Krækiberjabjórinn er fáanlegur í Vínbúðunum og er alls ekkert svo galinn.  Vínið þeirra var líka skemmtilegt.  Endilega tékkið á þessu í næstu ferð í Vínbúðina.

En ég bara get ekki haft þetta lengra að sinni.  Ég er pottþétt að gleyma einhverju líka.  En nú er þessu lokið og við bíðum í ár eftir næstu hátíð.  Það er þó engin ástæða fyrir örvæntingu því íslensku brugghúsin okkar brugguðu helling af bjór með erlendu gestunum sem er væntanlega eitthvað sem við fáum að smakka hér heima á næstunni.   Þannig brugguðu RVK Brewing Co. með Braw og svo öllum NYC brugghúsunum, Borg bruggaði amk með KCBC (ég er viiiiirkilega spenntur) og Lamplighter, KEX Brewing og Ægir Brugghús gerðu bjór með Other Half, KCBC og Lamplighter svo eitthvað sé nefnt.  Og Malbygg léku sér með Dugges. Það er nóg að gerast sem sagt.

Dagur 3 á bjórhátíð, allt bú!

Allt tekur enda, líka hin árlega íslenska bjórhátíð, það er bara þannig.  Síðasti dagurinn var frábær, undirritaður var bara nokkuð heill heilsu sem er plús á svona hátíð.  Það var ekki eins troðið og hina dagana, líklega af því að einhverjir láu heima með sárt ennið eftir gærdaginn?

‘Eg ákvað að taka bara einn stíl fyrir síðasta kvöldið, IPA en það varð svo sem úr að ég fór í einn og einn súrbjórinn og auðvitað imperial stout líka til að enda gott kvöld!   Malbygg átti dálítið sviðið um stund þegar þeir hófu legendary bottle pour af Brewhaha á slaginu kl 18:00.  Það hafði meira að segja myndast smá röð við básinn þeirra 10 mín í. Auðvitað varð maður að taka einn imperial stout þá.
20190223_175835.jpg

Tired Hands héldu svo áfram að gleðja undirritaðan með frábærum IPA og verulega vönduðum Saison.  DIPAinn frá KCBC var flottur en flottastur IPA bjóra var Orange Crush frá Finback, verulega næs NEIPA með blóðappelsínum og mandarínu, menn voru greinilega sammála því hann kláraðist fljótt.  Aslin var reyndar með álíka magnaðan DIPA og svo var Imperial Stoutinn þeirra svakalegur, Mexican Hot Chocolate og líklega sá besti í sínum flokki þetta kvöld.  Orðið á götunni var dálítið að Aslin hefði neglt þessa hátíð með frábærum bjór alla dagana. Other Half voru svo líka með ofsalega ljúfan NEIPA en kölschinn þeirra var skrítinn, með ananas ofl og minnti bara á frostpinna úr fortíðinni, ekki gott.  Menn voru margir ósammála mér hér.

Lamplighter frá Boston voru líka með solid lineup alla hátíðina, ekkert mindblowing en bara allt gott en í gær voru þeir með alveg magnaðan belgískan quadrupel þroskaður á púrtvís tunnum, klikkað stöff.  Ég dundaði mér aðeins á Omnom básnum í gær en þeir voru með svakalegt súkkulaði, 100% súkkulaði.  það var vægast sagt svakalegt og alls ekki allra, beiskt eins og ég veit ekki hvað.  Þetta súkkulaði kom vel út með quadrupelnum frá Lamplighter.

20190223_170749.jpg

Íslensku brugghúsin voru á sínum stað, sumt alveg ágætt, annað skrítið og jafnvel vont en sumt ansi gott.  T.d. smakkaði ég mjög góðan bláberja súrbjór frá Brothers Brewing, ég er oftast ekkert spenntur fyrir ketilsýrðum bjór en þessi vara mjög nettur og myndi sóma sér vel í dósum eða flöskum.  DIPAinn frá Ölverk var líka dálítið spes en gekk alveg upp, mjög þurr með saison geri, um að gera að prófa hann ef þú átt leið framhjá Hveragerði.  Smiðjan var svo með NEIPA sem ég verð að segja að var  bara alls ekkert galinn, ég myndi alveg fá mér hann aftur, frábært hvað frumraunir þeirra á stóru græjunum komu fínt út á þessari hátíð

Það var svo eitt sem ég gleymdi að nefna og ég vona að menn hafi ekki farið illa út úr því en alla hátíðardagana var hægt að rölta upp á eins konar svalir innanhúss og fá sér húðflúr, spurning hvort einhverjiur hafi vaknað upp með nýtt og skemmtilegt húðflúr sem þeir mundu ekki eftir að hafa fengið sár?  Skemmtilegt.

En já nú er þetta bara búið, heilt ár í næstu gleði en lífið heldur áfram held ég, fullt af bjór framundan frá okkar frábæru íslensku brugghúsum og líka spennandi nano/Lamplighter collab sem ég fjalla um síðar.

B&M mun svo taka alla bjórhátíðina saman á næstu dögum.  Skál í bili!

20190221_194901-01.jpeg

 

Dagur 2 á bjórhátíð 2019

Það verður að viðurkennast að dagur tvö er aldrei eins sjarmerandi og dagur 1 á bjórhátíð enda flestir dálítið rykugir og maginn í rugli eftir gærdaginn.  Bjórinn var samt á sínum stað í kvöld og flæddi út um allt vel og vandlega, Omnom og Ostarnir voru á sínum stað og tveir matarvagnar fyrir utan.  Svo var plötusnúður á staðnum með dúndrandi techno og house músík sem ég fílaði reyndar mjög en margir töluðu um að það hafi verið of hátt stillt og ekki rétt tónlist.  Það verður svo sem aldrei hægt að gleðja alla.  Þrengslin voru áfram að trufla undirritaðan hins vegar, það var í raun varla hægt að rölta milli bása fyrir fólki.  Kannski er það bara ég sem er viðkvæmur sérstaklega á degi tvö? En verður líklega að teljast jákvætt fyrir hátíðina þegar vel er mætt.

Ef við skoðum bjórinn þá er það mín tilfinning að súrbjórinn sé dálítið ríkjandi á þessari hátíð, þegar maður spyr fólk hvað menn mæla með þá var það alltaf súrbjór eða imperial stout sem nefndur var til sögunnar.  Ekkert IPA eins og á síðasta ári þar sem haze æðið var alls ráðandi.  Súrbjórarnir eru svo sannarlega víða og gæðin eru rosaleg.  Fonta Flora var með tvo virkilega flotta í kvöld og Black Project með geggjað bottle pour, wild ale sem legið hefur á whisky tunnum og svo blandað í nektarínum annars vegar og ferskjum hins vegar.  Þessir báðir voru geggjaðir og líklega það besta í kvöld í súrbjórunum.   Brekeriet var reyndar með alveg frábæran súrbjór líka, Vild Krikon sem er súrbjór með Damson ávexti (eitthvað plómu dæmi) og svo þroskaður á French Wine Foeders í 10 mánuði.   Borg frumsýndi svo Rauðhettu og Úlfinn í kvöld en það er samstarfsverkefni Brekeriet og Borgar.   Þetta er í raun blanda af Rauðhettu sem er red wild ale og svo Úlfi sem er IPA þannig að úr verður wild IPA ekki satt?  Þessi bjór er mjög skemmtilegur og maður veit bara ekki alveg hvar maður á að staðsetja hann, fyrir mér er þetta meira wild ale en IPA alla vega.

20190222_190352.jpg

Dugges var svo með imperial stout sem margir voru að tala um, banana toffee chocolate stout, en þó ég sé hrifinn af bakkelsisbjór þá var ég ekki að fíla þennan . Of væminn og skrítinn bara.  Other Half var með mjög flottan imperial stout sem var dálítið umtalaður, mér fannst hann ágætur en ekkert í líkingu við monsterið frá Malbygg í gær, Brewhaha.  Malbygg strákarnir ætla mögulega að bjóða Brewhaha á morgun en hann er annars kominn í vínbúðir í mjög takmörkuðu magni.  Malbygg var með helvíti skemmtilegan brut IPA sem kom mjög vel út.  Brut þýðir í raun að hann er eins og freyðivínið, gerjaður til fullst þannig að allur sykur eða því sem næst er gerjaður úr bjórnum.  Tilvalinn fyrir þá sem eru t.d. á keto fæði.   Smiðjan brugghús var líka með brut IPA, sá var heldur sætari en Malbygg útgáfan en samt skemmtilegur, mætti kannski þurrhumla aðeins lengur?

Tired Hands hélt áfram að heilla í kvöld, þeir voru með frábæra IPA bjóra og svo Saison sem mikið var talað um, flestir sem ég hitti mæltu með honum alla vega.  Geggjaður, Rustic Pentagram, súrbjór með mango og amarillo humlum, bruggaður með hveitimalti og látinn þroskast á french oak fouders!  Verulega gott.  Tired Hands hefur til þessa verið með fullt hús stiga.  Geggjað brugghús.

20190221_170842.jpg

Ég fór annars ekkert í NYC brugghúsin að þessu sinni nema í stoutinn frá OH.  Ég heyrði menn hins vegar tala vel um KCBC bjórinn, þeir voru með geggjaðan DIPA víst.  Á morgun held ég að ég hvíli súrbjórinn og vinni meira í IPA og imp stout.  Sjáumst þá!